24 สิงหาคม 51

เช้าตรู่ 6 โมง เวลาเดิมที่เจ้าไพน์ตื่น จู่ๆพ่อก็บอกว่า อยากไปคลองถมเช้านี้ แม่ก็งั้นเหรอจะไปเหรอ พ่อก็ว่า จะไปซื้อกรอบมือถือของแม่ไง (หาข้ออ้างแระ) เอ้อออ งั้นไปก็ได้ เช้านี้ก็เลยรีบๆ ทำนู่นทำนี้ จะได้รีบออกจากบ้าน ไปถึงคลองถม 8 โมงครึ่งจริงๆ เราก็ตรงดิ่งไปแยกเสือป่า แหล่งขายอุปกรณ์มือถือราคาส่ง แต่ร้านที่พ่อต้องการยังไม่เปิดเลยต้องถอยทัพมานั่งรอที่ อาคารศรีวรจักร นั่งกินกาแฟเล่นๆ รอเวลา เจ้าไพน์ก็มีความสุขกับการกินอาหารแปลกใหม่ (ให้ลองเล้กๆน้อยๆ) พร้อมกับนั่งดูสังข์ทองไปด้วย

                  กินน้ำรอ

จนเกือบๆ 9โมง 15 ก็เลยเรียกสามล้อกลับไปแยกเสือป่าใหม่ แล้วก็เดินตรงไปร้านเดิม ถามหากรอบรุ่นที่ต้องการ ถามราคาโหยยยย ถูกมากมาย ต่างกับที่มาบุญครองเท่าตัว เลยบอกพ่อว่า เอามา 5 อัน สำรองไว้เพราะกรอบพลาสติกแตกง่ายจะได้ไม่ต้องมาบ่อยๆ จ่ายค่ากรอบไป 100 บาท โฮ่ะๆๆๆ แล้วเราก็รีบกลับบ้านกัน เนื่องจากแม่ไม่อยากให้ไพน์อยู่ที่นี่นานนัก เพราะคนเยอะบางมุมก็มีควันบุหรี่ด้วย ใจจริงก็ไม่อยากพามาด้วยเลย แต่ติดว่าไม่มีคนอาสาเลี้ยงให้นี่ซีก็เลยต้องกระเตงกันมาไปไหนไปด้วย

หลังจากไพน์หลับรอบเที่ยงๆ ตื่นมาก้อไปบ้านย่าทวดต่อ ที่ไปบ้านย่าทวดได้บ่อยเพราะอยู่ใกล้กันขับรถ 15 นาทีถึง (ถ้ารถไม่ติด) แม่อยากให้ไพน์ได้รู้จักคุ้นเคยกับน้าๆ และคุณตาคุณยาย บ้านย่าทวดอยู่รวมกันเป็นครอบครัวใหญ่ พื้นทีเดียวกันแต่บ้านคนละหลัง เย็นๆก็จะมารวมตัวกัน (ถ้าอยู่บ้านไม่ได้ไปไหน)ที่บ้านคุณทวด แม่ก็เลยพาไพน์มาเล่นบ่อยๆ ที่สำคัญแม่อยากกลับมากินข้าวที่บ้านนี้ เช่น ส้มตำ แกงเผ็ดต่างๆ (เพราะบ้านพ่อเค้าไม่ทานเผ็ดกัน) ว่าแล้วก็น้ำลายสอ.... ^^

30 สิงหาคม 2551

วันเสาร์ พ่ออุตส่าห์ลางาน เพื่อ ................................ไปราชบุรี เพราะจะไปดูที่ที่มีคนจะขายเป็นที่นาดูแล้วติดใจแต่ต่อราคาไม่ลงตัว เลยปล่อยไปก่อน เจ้าไพน์ก็วิ่งเล่นสนุกสนานซะจนแก้มแดง แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้เพราะ ต้องคอยไล่จับวิ่งกลางสวน(หรือป่า)เจอซังหญ้าคาแห้งสูงๆ เดี๋ยวจะสะดุดหน้าทิ่มซะก่อนแล้วก็รอป้าๆ เอาต้นไม้ใหม่ไปลง ทานข้าวเที่ยงเสร็จเก็บข้าวเก็บของก็กลับบ้าน

วันอาทิตย์นอนตีพุงอยู่บ้าน