บักตะปูร์...ชื่อนี้มีมนต์ขลัง

  Topic Search Topic Search  Topic Options Topic Options

วันที่ 4 ของการเดินทาง...วันนี้ต้องลงจากนากาก็อตเพื่อกลับกาฐมาณฑุแล้ว

วางแผนว่าจะตรงดิ่งกลับกาฐมาณฑุด้วยรถเมล์ ไม่แวะ Bhaktapur ชม Durbar square ที่เป็นมรดกโลกแล้ว กลัวตัวเองเดินไม่ไหว เพราะต้องแบกเป้ สะพายกระเป๋าอีก 2 ใบ...ผู้หญิงร่างเล็กอย่างเราคงจะกระดูกหักเป็นแน่ (ร่างเล็ก??)

ลุกจากเตียง เดินออกไปดูท้องฟ้า เผื่อจะได้เห็นเทือกหิมาลัยชัดๆ เหมือนเมื่อวาน แต่วันนี้หมอกจัดมากๆ ไม่เห็นยอดเขาไหนเลย สงสัยหิมะขี้เกียจตื่นมาทักทาย...



Even the mountain didn't show up, but the Sun always shines :)


Taken from the restaurant




ระเบียงหน้าห้องนอน


เตรียมฟิตด้วยอาหารเช้า


กาแฟแก้วแรก ซู้ดดดดดด...

เอายังไงดี...ตาพี่ไกด์เมื่อวานอยู่ไหนก็ไม่รู้ ว่าจะถามซักหน่อยว่าต้องไปขึ้นรถเมล์กี่โมง

กลับห้องอาบน้ำ เก็บของ ปรากฏว่ากระเป๋าบวมมว๊ากกกก...ฟูเหมือนชุบแป้งทอด

ตายละวา แล้วจะแบกไปยังไง วันนี้จะลำบากมากน้อยก็ไม่ทราบได้

เอาวะ! ทิ้งกางเกงยีนส์ไว้แล้วกัน (แง้! เสียดายง่ะ) เพื่อความอยู่รอด

เดินลงมา check-out ถามหาพี่ไกด์เมื่อวาน...แล้ว He ก็เดินมา นมัสเต Good morning ยูอยากไปขึ้นรถกี่โมงดี รถมันออกทุก 45 นาที

ตอนนั้น 8.30น.​...ไปเลยแล้วกัน ไม่อยากถึงกาฐมาณฑุมืดค่ำ เผื่อเวลาหลงซัก 6 ชั่วโมง (เยอะปายยยย....)

ถามพี่ไกด์ว่าท่ารถอยู่ไกลมั้ย เดินได้มั้ย พี่บอกว่าเดินไม่ได้หรอก (เข็ดจากเมื่อวาน) เดี๋ยวให้รถโรงแรมไปส่ง...เอาแล้วไง! เสียตังค์ใช่มั้ย??? ไม่เอาง่ะ จะเอาของฟรี (งก)

“ไม่ต้องเสียเงิน เรายินดีบริการ" - - กวี๊ดดดดด! หูฝาด!!!! ที่นี่มีของฟรีด้วยเหรอ??? กล่าวขอบคุณเป็นการใหญ่ ก่อนหิ้วกระเป๋าขึ้นรถอย่างลิงโลด

มาถึงท่ารถ โอ้โฮวววว...เก่ามว๊ากกกก แบบนี้จะลงเขาไหวเหรอ นี่มันเก่ากว่ารถเมล์สาย 6 แถวเจริญนครบ้านเราอีกนะเนี่ย หันไปถามพี่ไกด์ว่าตั๋วเท่าไหร่

“20 RPS” - - วี๊ดดดดด!! ขามา 1500 RPS ขากลับ 20 RPS รถดูใหม่ น่านั่งขึ้นมาทันที รีบหันไปขอบคุณพี่ไกด์ แล้วกระโจนขึ้นรถเพื่อจับจองที่นั่ง นั่งหน้าแป้นเล้น รอรถออก


เราจะไม่ทิ้งกันนะจ๊ะน้องเป้!


Let's move! Let's move

ชาวนากาก็อต อาศัยรถเมล์นี้ลงจากเขาเข้าเมือง รถเมล์สายนี้ผ่าน Bhaktapur และสุดสายที่ Kathmandu มีนักเรียนทยอยขึ้นมาเรื่อยๆ เพราะต้องไปโรงเรียน 8.45 น. รถล้อหมุน ฟิ้ววววว...ไปแล้วเย้!

วิวสองข้างทางสวยมาก มีทั้งบ้านคน และต้นไม้ ไร่สวน ขามาเราไม่เห็นเพราะมืดแล้ว แต่ตอนนี้เห็นเต็มตา...

ระหว่างชมวิวก็คิดว่า จะเอายังไงกับชีวิตดีน้าาาา จะไม่แวะ Bhaktapur เหรอ ที่นั่นมี Durbar square ที่ยิ่งใหญ่มากนะ เป็นมรดกโลกเชียวนะกวาง...แล้วเมื่อคืนเพื่อนก็ถามใน facebook ตอนที่เราโวยวายว่าจะไม่ไปไหนต่อแล้ว เหนื่อย ว่า "แกคิดว่าแกจะกลับมาเนปาลอีกมั้ยล่ะ ถ้ากลับมาอีก แกก็ไม่ต้องแวะ Bhaktapur แต่ถ้าแกไม่กลับมา ก็ไปเหอะแก เที่ยวทั้งที"

เลยเอาวะ! แวะก็แวะ แผนที่มี กลัวอะไร หน้าตาเป็นอาวุธ !

แอบกระเถิบไปนั่งเบาะหน้า ใกล้กระเป๋ารถเมล์ ว่าจะขอลง Bhatapur ถึงแล้วบอกด้วยนะคะสุดหล่อ

รถวิ่งมาได้ครึ่งชั่วโมง กระเป๋าก็ตะโกนอะไรไม่รู้ ฟังไม่ออก (จะออกได้ไง้?) แล้วผู้โดยสารก็ลง

“ตี้นี่ตี้ไหน??” ถามตัวเองแบบงงๆ กางแผนที่ดู ก็ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร...ลงจากรถตามเค้ามาแบบงงเป็นไก่ตาแตก เดินไปถามคนขับว่าหนูจะไป Bhaktapur ที่มันมีเมืองมกดกโลกอ่ะค่ะพี่ หนูจะไปทางไหนคะ คนสวยหลงทาง

ที่เรางงเพราะคาดว่า เมือง Bhaktapur ที่เป็นที่ตั้งของ UNESCO Heritage จะต้องเจริญ ยิ่งใหญ่ สะอาด และสวย ประหนึ่งพระราชสังในอังกฤษ...แต่เราค้นพบแล้วว่าทั้งหมดนั้น เราคิดไปเอง

“Yes, this is Bhaktapur.”

โอเค..ตะเปอร์ ก็ตะเปอร์ คนขับกรุณาชี้ทางให้เดินตรงไป จะเจอ Durbar square...

มองไปตามทางนิ้วชี้ "ทำไมมันไม่ดูเป็นทางไปเมืองมกดกโลกเลยวะ???”


ตามทางที่เค้าชี้


ยังเช้าอยู่ เด็กๆต้องไปโรงเรียน :)


แต่ไม่เชื่อคนที่นี่แล้วจะเชื่อใคร เลยเดินดุ่มๆไป

ผ่านร้านรวงที่มีบรรยากาศเหมือนตลาดเก่า เหมือนหนังไทยสมัยคุณพ่อ ทุกคนดูอัธยาศัยดี ถึงพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ ก็พยายามช่วยเหลือเรา พอได้ยินว่า Durbar square ก็ชี้ทางให้เดิน จนในที่สุดเราก็มาถึงจนได้


ศาลาข้างหน้านั่นไงทางเข้าโบราณสถาน 

แปลกจริงๆ ที่ท่ามกลางหมู่ตึกเก่าๆ โทรมๆ สีฝุ่นนั้น จะมีกลุ่มอาคารไม้เก่าแก่ อายุเป็นพันปีซ่อนตัวอยู่ และจนถึงปัจจุบันก็เป็นที่รวมตัวของชาวเนปาลีในงานพิธีสำคัญต่างๆ

ค่าเข้าชมที่นี่ประมาณ 1200 RPS ถือว่าแพงที่สุดในบรรดา Durbar square 3 แห่ง แต่ก็คุ้มค่ากับความสวยงาม

เราอยากฝากกระเป๋าไว้ที่ทางเข้า หรือที่ใดที่หนึ่ง เพราะมันหนักมาก เกรงว่าแบกไปด้วยจะเดินชมได้แป๊บเดียว แต่เจ้าหน้าที่บอกว่าให้เดินไปฝากอีกประตูนึง ซึ่งนู่นนนนน...เป็นทางออกไปขึ้นรถเมล์กลับกาฐมาณฑุ

ตัดสินใจไม่ฝากแล้ว ถือเองก็ได้ ให้มันรู้ไปว่าเรื่องแค่นี้จะทำไม่ได้ หึ!!

ได้แผนที่นำทางชมอาคารต่างๆ ซึ่งมีทั้ง 3 ส่วน ภายในบริเวณนั้นมีตึกรามบ้านช่องที่อนุรักษ์ไว้ให้อยู่ในสภาพเดิม เรียงรายกันอยู่ ส่วนมากเปิดเป็นร้านค้าขายของที่ระลึก...


บึงนาค


เสียอย่างเดียว สายไฟฟ้าระโยงระยางไปหน่อย ไม่อย่างนั้นคงเหมือนได้ย้อนยุคกลับไปเมื่อพันปีอย่างแน่นอน

เดินถ่ายรูปไปสบายๆ เมื่อยก็นั่งพักหน้าบันไดร้านค้า เจ้าของร้านก็ใจดี บอกว่าเราไม่ต้องเกรงใจ นั่งไปเลย - - น้ำใจแถมด้วยรอยยิ้ม


โฮ้ยยยย....หนัก!!!



ระหว่างทางจะมีศาลเทพเจ้า และศาลานั่งพักเป็นจุดๆ แต่เราไม่กล้านั่งเพราะมีขี้นก ขี้แพะ เต็มไปหมด เลยเลือกนั่งตรงที่พอจะนั่งได้

ใน Bhaktapur Durbar square แห่งนี้ เป็นทั้งโบราณสถานและบ้านพักอาศัย ผู้คนยังใช้ชีวิตตามปกติอยู่ในบริเวณเดียวกับพระราชวังเก่า



ที่นั่งพักที่เต็มไปด้วยขี้ไก่ ขี้แพะ ขี้นก...หนูไม่กล้านั่งฮ่ะ

ณ ที่แห่งนี้ประกอบด้วยมหาวิหาร พระราชวัง 50 หน้าต่าง เขตหวงห้ามที่มีทหารยืนเฝ้าอยู่

พื้นทางเดิน และรูปปั้นหินที่ยืนจังก้าหน้าทางขึ้นมหาวิหาร ล้วนทำด้วยหินที่ Kisan เคยบอกว่ามันคือ Istal (อิสตัล) หากผิดพลาดประการใดก็ขออภัย เพราะได้ยินมาแบบนี้ --”


รถเข้ามาจอดได้ด้วยเหะ


ท้องฟ้าสีฟ้าาาาาา 


นั่งพักอีกแล้ว!! เดินสิไอ้อ้วน เดิน!!!!

ขณะนั่งพักที่ขั่นบันได (อีกแล้ว)​ก็มีนักท่องเที่ยวชาวจีนมาทักทาย ถามว่าเราเป็นคนจีนหรือเปล่า???

คือตั้งแต่มาเนปาล มีคนทักว่าเป็นคนจีน ไต้หวัน หรือญี่ปุ่น...ไม่มีใครบอกว่าเป็นคนไทยเลย เพราะเค้าวากันว่าคนไทยไม่ค่อยมาเที่ยวเนปาล (งั้นที่เราเป็น 1 ในคนแปลกๆ ในรีวิวที่เคยมาเที่ยวก่อน ใช่หรือไม่???) แต่เรากลับว่าเนปาลสวย มีเสน่ห์ ลึกลับ น่าค้นหา สมกับความหมายของชื่อจริงเรา 5555



สภาพเน่ามว๊ากกกก เสื้อผ้าก็ไม่มีใส่ ต้องใส่ชุดเดิม ของก็เยอะ...เฮ้อ! ชีวิตตตต


ผู้คนมากมาย ใช้ชีวิตตามปกติ ไม่เสแสร้ง ไม่แกล้งทำ



พักทานกาแฟที่ร้านแห่งหนึ่ง น้องบริกรน่ารักมาก น้ำใจประเสริฐ ยอมให้เราฝากกระเป๋า เราเลยมีแรงเดินชมเขตพระราชวัง 50 หน้าต่าง อีกเฮือกหนึ่ง

ทางเข้าพระราชวังเป็นประตูแกะสลักสีทอง มีทหาร 2 เฝ้าอยู่...ให้ตายเถอะ! สวยมากๆ ทองจริงหรือเปล่า ถามใครดี พี่ทหารก็ดูน่ากลั๊วน่ากลัว ไม่รู้ก็ได้...แง!

เดินเข้าตามทางเดินหินเพื่อไปยังสระน้ำ ที่มีลักษณะเหมือนที่สรงน้ำของกษัตริย์สมัยก่อน น้ำมีสีเขียวเหมือนมรกต แต่ไม่ใช่เพราะใสหรอก น่าจะเป็นเพราะตะไคร่มากกว่า

ควักกล้องจะเอามาถ่ายรูปประตูวิหารหนึ่ง ที่มีทหารยืนเฝ้า พี่ทหารตะโกนมาดังมาก "No photo No photo”

พี่อย่ายิงหนูเลยค่ะ หนูยังไม่แต่งงาน มีกระต่ายที่บ้านรออยู่ 5 ตัวววววว...

ก่อนเหลือบไปเห็นเค้ามีป้ายเป็นตัวอักษรเล็กเล้กกกกก เขียนว่าห้ามถ่ายรูป

แล้วตรูจะเห็นมั้ย หืมมมมม????

เดินจนครบ 3 ส่วนของ Durbar square ได้เวลากลับกาฐมาณฑุจริงๆ แล้ว ขณะนั้นก็บ่ายโมงกว่า เดินไปเอากระเป๋า และไปถามเจ้าหน้าที่ตรงที่จำหน่ายบัตรเข้าชม (จุดที่เจ้าหน้าที่คนแรกบอกให้มาฝากกระเป๋า) ว่าป้ายรถเมล์ไปทางไหนคะ หนูจะกลับ Thamel

พี่เค้าชี้ให้เดินเลียบอ่างเก็บน้ำโบราณไป แป๊บเดียวก็เจอ...โอเค ! ชิคกาแลต!

เจอรถแล้ว!! เฮิ้กกกก...หมดแรง กลับกาฐมาณฑุเท่าไหร่คะ เงินเหลือเพียบบบ... “10 RPS”

ฮุวะฮ่าฮ่า บะวะฮ่าฮ่า สะใจจังเลย!!! ขาไปนากาก็อตจากกาฐมาณฑุ 1500 RPS ขากลับลงจากเขาเหลือ 35 RPS ชีวิตมันป๊อปจริงจริ๊งงงงง

ยอมรับว่านาทีนั้น หน้าบานสุดๆ รู้สึกสนุกที่สุดตั้งแต่มา (แม่บอกว่า ลูกเพิ่งฉลาดเอาวันจะกลับ 5555)

แต่แล้ว...ปัญหาเดิม... “ตี้นี่ตี้ไหน??” อ่านแผนที่ไม่รู้เรื่องอีกแล้ว ไม่ใช่ว่าซื่อบื้อนะ แต่ว่าถนนในเนปาล ไม่ว่าถนนย่อย หรือทางหลวง สภาพมันไม่เหมือนถนน แต่เหมือนลูกรัง อะไรซักอย่าง จุดบอกทางต่างๆ ก็มีแต่ภาษาเนปาล ร้านรวงสำคัญที่เป็นจุดสังเกตก็ไม่มีบอกในแผนที่...

มองซ้าย มองขวา หาคนที่ดูเหมือนพูดภาษาอังกฤษได้ เจอผู้ชายมีอายุคนนึง หน้าเหมือนลูกครึ่ง

คนนี้ล่ะที่ใช่!! พยายามลอบสบตา ส่งสายตาหวาน เอียงคอให้ดูน่ารัก จนเค้าหันมามอง (คงคิดว่าอีนี่เป็นอะไร สันนิบาตลูกนก?) เราเลยถามเลยว่าหนูจะไป Thamel คุณลุงช่วยบอกทางได้มั้ยคะ ว่าหนูจะต้องลงป้ายไหน

คุณลุงหันมายิ้ม...ทำเมือบ๋อแบ๋...อ้าว! พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ แง้...พรหมลิขิตไม่มีจริ๊งงงงง

รู้เลยว่าทุกคนอยากช่วย เพราะเห็นเราลุกลี้ลุกลน แต่เค้าคงไม่รู้จะช่วยยังไงเพราะไม่เข้าใจ

ลองเอาแผนที่ให้เด็กหนุ่มคนนึงดู น้องเค้าก็ดูแล้วก็คืนแผนที่ หันหน้าไปอย่างปวดใจ

โธ่...ไม่เป็นไรพ่อคุณ พี่จะเอาตัวรอดให้ได้ ไม่ต้องรู้สึกผิดนะลูกนะ

พยายามถอดรหัสแผนที่ไปเรื่อยๆ เอาละเว้ยยยย! เจอสนามกีฬาแล้ว คุ้นๆ บึงรานีอยู่ด้านขวา

แล้วกระเป๋ารถเมล์ก็มาสะกิดให้ลงป้ายหน้า

อ้าว! นี่ไม่ใ่ช่ Thamel นี่ แล้วตรงไหนฟล้ะเฮ้ย อย่าเพิ่งให้ลงเซ่!!

แต่ทุกคนลง...โฮฮฮฮฮ ลงก็ลงง่ะ

กางแผนที่อีกรอบ พอจะเดาทางออก...นี่มันถนนแถวท่ารถที่คนบริษัท Kisan พามาส่งนี่ เย้ๆๆ ไม่ยากแล้ว

พลุ่ก!!!! ข้อเท้าขวาพลิก เพราะกระเป๋าหนักเลย ล้มจับกบท่ามกลางฝูงชนที่เดินขวักไขว่...กรี๊ดดด! ลุกไม่ขึ้น ใครก็ได้ช่วยหนูด้วย รู้สึกเหมือนกำลังยกน้ำหนักท่ากรีนแอนด์เจิร์ก แต่เหมือนจะเป็น Jerk มากกว่า

หนุ่มๆชาวเนปาลพากันเอาล้อมเรา เอามือกางออกกันคนไม่ให้เข้าใกล้ แล้วก็ยืนมอง (คาดว่าเค้าคงไม่กล้าแตะตัวเรามากกว่า อาจจะผิดประเพณี หรืออะไรไม่รู้....หรือรังเกียจ แง้!)

หนูไม่ใช่ตัวเช้อโรคนะคะพี่ ทำไมทำกับหนูแบบนี้ โฮฮฮฮฮ...จะฟ้องแม่!

ยันตัวเองจนลุกขึ้นมาได้ แล้วก็เดินต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อายมากกกก แต่ต้องไม่แสดงว่าเจ็บ ทั้งที่ข้อเท้าระบมมาก

เดินคลำทางจนถึงโรงแรม Kathmandu Resort ที่เดิมที่จองล่วงหน้าไว้ตั้งแต่ก่อนไป Pokhara...

เงินเหลือประมาณ 1800 RPS ใจก็กลัวว่าเงินจะไม่พอเสียค่าภาษีสนามบิน 1800 RPS เลยหน้าด้าน (อีกแล้ว) บอก Reception ว่า เงินที่ไอจ่ายยูไปเป็นเงินสดวันก่อน ไอขอคืนเป็นจ่ายด้วยบัตรเครดิต แล้วยูคืนเงินไอได้มั้ย pleasssse....5555555 (ขำตัวเองมาก ณ ตอนนั้น)

Reception ทำหน้าเซ็ง บอกว่าโอเค ได้เงินสดมาประมาณ2100 RPS ก็สบายใจ...รอดๆ เก็บกระเป๋าออกมาหาของกินดีกว่า ลัลล้าๆ

จะไม่ยอมแพ้หากไม่ได้กินสปาเก๊ตตี้คาโบนาร่า อร่อยๆ เลยสั่งมากินจากร้านอาหารร้านนึงที่มี highlight เป็นอาหารอิตาเลี่ยน อื้มหืมมมม...อร่อยจริงๆ ด้วย พันธกิจเมื่อตอนเด็กๆ สำเร็จแล้ว Misson possible!!!

ตบท้ายด้วย Masala tea หอม หอม นมๆ ชีวิตสุขสม เล่น wi-fi ฟรี

บ่ายสี่โมง กลับไปนอนผึ่งพุงในห้อง และจัดกระเป๋าเตรียมตัวกลับเมืองไทย...

ตกเย็นจะทำอะไรดีนะเรา...คันไม้คันมือ ออกไปชอปปิ้งดีกว่า พรุ่งนี้ไม่มีชุดแนวๆ ใส่กลับบ้าน กางเกงยืนส์ขายาวที่เหลืออยู่ก็เน่าซะ จนต้องใส่ขาสั้นไปสนามบิน --”

ตอนแรกกะจะซื้อแค่เสื้อ แต่ไหงงอกมาเป็น กำไล ผ้าโพกหัว เสื้อคลุม ได้หว่า... ตั้งงบไว้ 500 RPS แต่ไหงล่อไป 2500 RPS ดอกเบี้ยเหรอก็เปล่านะ

รีบสะกดใจตัวเองเดินกลับห้อง เดี๋ยวจะไม่มีค่าภาษีสนามบินหรอกไอ้กวาง

ชื่นชมของที่ตัวเองซื้อมา ก่อนจะเกลียดมัน! เพราะยัดใส่เป้ไม่ลง...ไม่น่าซื้อมาเล้ยยยยย เฮ้อ!

พรุ่งนี้ก็กลับแล้ว...เวลาผ่านไปไวจัง เริ่มคิดถึงทริปหน้า (เร็วไปมั้ย?)

นมัสเต..ราตรีสวัสดิ์




Edited by kwang-boo - 20 Nov 2011 at 13:25

Post Options Edit Diary   Quote kwang-boo Quote wrote: 20 Nov 2011 at 12:47

GrandmaNid View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 31 Jan 2011
Location: Bangkok
Posts: 2372
Post Options Edit Comment   Quote GrandmaNid Quote Direct Link To This Post Posted: 20 Nov 2011 at 17:08 - IP: 182.52.84.XXX
ลุ้นอยู่ว่าให้มีหนุ่มเนปาลมาช่วยประคองสาวสวย แล้ว happy ending แบบนิยายไทย แต่นี่เป็นชีวิตจริงไม่อิงนิยายนะคะ แค่ทำ mission possible ได้ ก็เก่งมาแล้วจ้ะ หนูกวางบู๊... นมัสเต
ย่านิด
Back to Top
GrandmaNid View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 31 Jan 2011
Location: Bangkok
Posts: 2372
Post Options Edit Comment   Quote GrandmaNid Quote Direct Link To This Post Posted: 20 Nov 2011 at 17:11 - IP: 182.52.84.XXX
ลืมบอกไปว่า ดีใจจังที่ได้เห็นว่า อยุธยาเมืองมรดกโลกของเรามีเมืองมรดกโลกพี่้น้องแล้ว เป็นเพชรห่อผ้าขี้ริ้วเหมือนกันเลย
ย่านิด
Back to Top
vanin View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 27 Feb 2010
Posts: 5383
Post Options Edit Comment   Quote vanin Quote Direct Link To This Post Posted: 20 Nov 2011 at 21:32 - IP: 183.89.72.XXX
ทรหดอดทนอย่างสุดๆอ่ะค่ะคุณน้อง ประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตอะเนอะ เพื่อนกวางแนะนำถูกแล้วที่ทักให้แวะมรดกโลกอ่ะ ทริปแบบนี้จำจนตาย ภูมิใจอีกต่างหาก
 
แน่จริงเอารูปของที่ซื้อมาอวดชาวโลกด้วยจิ พี่จำได้นะว่าเห็นแล้วตกใจ ฮ่าๆๆ
แม่กับปัณณ์ รักกัน รักกัน พ่อกับปัณณ์ รักกัน รักกัน พ่อกับแม่ รักปัณณ์ รักปัณณ์
Back to Top
kwang-boo View Drop Down
Newbie
Newbie
Avatar

Joined: 12 Nov 2011
Location: Bangkok
Posts: 15
Post Options Edit Comment   Quote kwang-boo Quote Direct Link To This Post Posted: 20 Nov 2011 at 23:41 - IP: 58.11.45.XXX
พรุ่งนี้จะลงรูปต่อค่ะพี่อ้อ เพราะว่าวันนี้เอาโน๊ตบุคมาอัพนอกบ้าน เน็ตช้ามว๊ากกกค่ะ --"
ของฝากโชว์ไปแร้วในตอนที่ 2 น้าาาา :) ไม่เยอะหรอก นิดเดียวเอ้ง
Back to Top
little009 View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 24 Feb 2010
Posts: 2576
Post Options Edit Comment   Quote little009 Quote Direct Link To This Post Posted: 21 Nov 2011 at 12:58 - IP: 58.136.19.XXX

ตามเที่ยวต่อค่ะ ดีจัง ดูลุยๆดีอ่ะ

Back to Top
Nongda View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 23 Feb 2010
Posts: 6058
Post Options Edit Comment   Quote Nongda Quote Direct Link To This Post Posted: 27 Nov 2011 at 21:43 - IP: 58.11.139.XXX
Nongda อยากบอกว่าตามคุณกวางเที่ยว(ผ่านได)ด้วยนะคะดูลุยๆดีค่ะTongue
I love Papa Mama and
my family very much.
Back to Top
rungnapa View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 24 Jan 2011
Location: thai
Posts: 2539
Post Options Edit Comment   Quote rungnapa Quote Direct Link To This Post Posted: 08 Dec 2011 at 15:23 - IP: 123.242.133.XXX
ลุ้นเหมือนคุณย่านิด เลยค่ะ ว่า จะมีหนุ่มเนปาลที่หล่อปานเจ้าชาย ส่งมืออันแข็งแรงมาดึงสาวกวางคนสวยขึ้น แหม ผิดคาดเลย อ่ะ คิดว่าจะเจอเจ้าชายที่ต่างแดนซะแล้ว  อ่านแล้ว ทึ่ง และ สนุกกับน้องกวางจังเลยจ้า ผู้หญิงแกร่ง คนเดียวเที่ยวได้ เจ๋งมากน้อง
Back to Top
DiaryLove.com
Post Comment (Register User Only)




diary : kwang-boo
บักตะปูร์...ชื่อนี้มีมนต์ขลัง [7/1083]
นากาก็อต...เธอจัดหนัก! [4/1038]
โพครา...ฉันจะคิดถึงเธอ [13/606]
วันแรกที่โพครา [7/879]
บันทึกการเดินทาง...จากสยามสู่หิมาลัย [9/971]

[ ชมทุกตอน ไดอารี่ ของ kwang-boo ]
[ All kwang-boo diary ]

December 2017
S M T W T F S
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31


เขียนไดอารี่ | หน้าแรก



ปรับแต่งไดเลิฟฯ