วันแรกที่โพครา

  Topic Search Topic Search  Topic Options Topic Options

...วันที่ 2 ของการผจญภัย จุดมุ่งหมายคือเมืองโพครา ซึ่งเปรียบเสมือนประตูสู่หิมาลัยของนักเดินทางที่ต้องการไต่ยอดอันนาปุระ และยอดเขาต่างๆ ...แต่ก็อีกนั้นแหละ เป้าประสงค์ของการเดินทางครั้งที้ของเราไม่ได้เพื่อพิชิตยอดเขา แต่เพื่อชิลลลลล!!! ดังนั้น ทะเลสาบฟีว่า (Fewa lake) ต่างหากคือหลักชัย!

รุ่งเช้า มีคนจากบริษัทของ Kisan มารับที่โรงแรม 7.00น. เดินแบกเป้ต๊อกแต๊กไปตามถนนเพื่อไปขึ้นรถ... ระหว่างทางมองเห็นรถขยะทยอยเก็บขยะอันมหาศาลข้างทาง จนทำให้แปลกใจเล็กน้อยว่า "กาฐมาณฑุมีรถเก็บขยะด้วยเหรอ???” ...ก็เพราะเมืองหลวงแห่งนี้ไม่มีความเป็นระเบียบเอาซะเลย ผู้คนทิ้งขยะเกลื่อนกลาด ไม่มีคนกวาดถนน ดังนั้น การเห็นเจ้ารถขยะจึงถือว่าเป็นเรื่องน่าประหลาดใจเรื่องหนึ่ง


วิวยามเช้าระหว่างทางไปท่ารถ มีหมอกจางๆ


พร็อพรุงรังที่สุด เพราะต้องเอาทุกอย่างแบกติดตัวมาด้วย

ณ บริเวณที่เรียกว่าท่ารถ แต่ในความเป็นจริงควรเรียกว่าป้ายรถเมล์มากกว่า ...มีรถบัสจอดเรียงรายบนฝั่งซ้ายของถนน ด้วยความเป็นคนติดกาแฟ จึงกระสับกระส่าย มองหาร้านกาแฟ อาทิเช่น Star Buck, Gloria Jeans หรือดอยตุง อะไรก็ได้ แถวนั้น...แต่ไม่มีแหะ!

“Coffee, M'am?? Cola, M'am?” คนขายของพยายามชวนให้ซื้อขนมนมเนยที่แบกขายริมถนน...นาทีนั้นยอมรับว่าไม่กล้ากิน กลัวท้องเสีย (เพราะมีคนกำชับมาว่าอย่าริเปรี้ยวลองของแปลกในเนปาล จะจู๊ดๆ เอาง่ายๆ" ….พลันสายตาก็ไปป๊ะ ร้านกาแฟเล็กใกล้ๆ มีโต๊ะและเครื่องชงกาแฟตั้งอยู่หน้าร้าน เออ! ดูทำใหม่ๆ ร้อนๆ ดีนะ ไปสอยมาซักแก้วดีกว่า


อยากกินโดนัท อยากกินโดนัท!


กาแฟห้อมหอม...

จ่ายเงินไป 40 RPS หรือประมาณไม่ถึง 30 บาท ก็ได้กาแฟหอม ร้อนๆ ใส่แก้วพลาสติกเล็กๆ เดินจิบยามเช้า...แหม้! มันช่างเหมือนเอาเม็ดมะขามมาคั่วผสมกับเมล็ดกาแฟอะไรอย่างนี้ แต่ก็ได้อารมณืไปอีกแบบ มองเข้าไปในร้านมีนักท่องเที่ยวต่างชาตินั่งอยู่เต็มไปหมด...บ้างก็ทำความรู้จักเพื่อนใหม่ แลกเปลี่ยนพูดคุยเรื่องการท่องเที่ยวกันอย่างเมามันส์...ถือว่าเป็นบรรยากาศยามเช้าที่สดใสจริงๆ


รอดตายแล้วเรา เย้!!!

เดินถือกาแฟก้าวขึ้นรถ ปกติแล้วคนที่เคยมาจะแนะนำว่าขาไปเมืองโพครา ต้องจองรถบัสฝั่งขวา เพื่อเป็นวิวแม่น้ำได้ชัดเจนระหว่างทาง...แต่! เพราะเชื่ออีตา Kisan ว่าให้จองตั๋วตอนเย็นก็ทัน เลยต้องมานั่งฝั่งซ้าย...เซ็งเป็ดมากคับงานนี้! แต่เอาเถอะ อย่าคิดมาก แค่ 7 ชั่วโมงเอง ดูวิวข้างทางเพลินๆ ผสมกลิ่นพี่แขกกรุ่นๆ (เอิ้กกกกก เป็นลม!)

เพื่อนร่วมทางที่นั่งติดกันเป็นคนเนปาลี หรือไม่ก็อินเดีย ไม่แน่ใจ...รู้แต่เธอไอกระด๊อกกระแด๊ก ตั้งแต่ขึ้นรถ โดยเบาะคู่หน้าเป็นเพื่อนหญิง และชายของเธอ ที่พอขึ้นรถมาปั๊บ ก็ปรับเบาะลงมาจนติดขาเรา...อิชั้นก็ไม่ใช่คนตัวเล็ก ขาก็ยาวๆ เลยทนไม่ไหว...

“Excuse me, could you please put your seat forward a bit?” – อีเจ๊หันมาเหล่ แล้วเบะปาก ก่อนขยับเบาะขึ้นอย่างไม่เต็มใจ แน้!!! ยัยนี่ อย่าให้พี่กวางโกรธนะคะ เช้านี้อุตส่าห์ อารมณ์ดี เรื่องแค่นี้อย่าให้พี่ต้องเก็บมาใส่ใจ!

ออกเดินทางจากท่ารถ ผ่านสนามกีฬาแห่งชาติที่รัฐบาลใช้สวนสนามและแข่งกีฬา ย่านชุมขนคนตื่นเช้า ที่มีผัก ผลไม้ขาย...เห็นคนออกมานอกประตูบ้าน เอาใบอะไรไม่รู้มาแกว่งๆ ตรงประตู แล้วทำความเคารพ...ดื่มด่ำกับวิถีชีวิตของคนท้องถิ่น ก่อนจะได้ยินเสียง "อ่ะแหะๆ อ่ะแหะๆ" สาวเจ้าด้านข้างไอ แถมมาด้วยกลิ่นแขกที่เริ่มทำงานเหมือนเสปรย์อัตโนมัติ Glade ...จะปิดจมูกก็กลัวเค้าเสียใจ (จะกลัวทำไม???) เดี๋ยวเค้าหาว่ารังเกียจเค้า (ก็นิดนึงนะ ==”) ...เลยทนต่อไป พยายามไม่สนใจ



ตึกรามบ้านช่องคู่กับสายน้ำ และภูเขา


เค้ามีบริการโกนหนวดกกันด้วย



มาซื้อของกันแต่เช้าเลย :)

พอรถขับพ้นเขตเมืองกาฐมาณฑุ ก็พบว่าทิวทัศน์โดยรอบ ต่างจากในเมืองอย่างสิ้นเชิง

ธรรมชาติของขุนเขา และทุ่งนา ทำให้ใจสงบขึ้น ทิ้งความวุ่นวาย โกลาหล ที่เพิ่งประสบมาจากเมืองหลวงไปสิ้น


ทุ่งนาเขียวมากๆ 


ป้าชมเมือง



เริ่มเห็นภูเขาชัดขึ้น...

ทางคดเคี้ยวลัดเลาะเขาอาจทำให้คนที่ไม่ชินเมารถได้ แต่ผู้หญิงที่ชินกับการเดินทางขึ้นๆลงๆที่สูงอย่างชั้น...สบายมาก! หุบเหวสลับกับที่ราบ หมอกจางๆ ที่ลอยต่ำใกล้ยอดเขา ถ่ายรูปไม่รู้เบื่อ...



เลี้ยวลดคดเคี้ยว


หมอกจางๆ และควัน คล้ายกันจนบางทีไม่อาจรู้...


ชอบนาข้าวเป็นพิเศษ :)

จนเวลา 10.00 น. รถบัสก็จอดให้ทานข้าวเช้า มื้อนี้จ่ายเอง...120 RPS แลกกับแกงกะหรี่มังสวิรัติ และแป้ง Nan' อาหารดูเหลวๆ แหยะๆ แต่เรากินเพราะความเชื่อ!!! ปรากฏว่าอร่อยนะ ไม่เลวร้ายเท่ารูปลักษณ์ นี่แหละ คนเค้าถึงบอกว่าอย่าตัดสินคน (ของ) แค่ภายนอก 5555


เห็นเค้าหน้าตาอย่างนี้ เค้าเด็ดนะค้าาาาา


วิวแม่น้ำถ่ายจากร้านอาหาร


เด็กฮาร์ทมีปัญหา...ไม่มีหนุ่มมาจีบเลย หรือเค้ากลัวหนู โฮววววว


บ้ากล้องที่สุดแม้ไม่มีคนถ่ายให้

ออกเดินทางต่อ คราวนี้เริ่มวิงเวียน เพราะกลิ่นจัดเต็ม แถมสาวเจ้าด้านข้างก็ไอไม่ปิดปาก...ไอ้กวางทนไม่ได้อีกต่อไป คว้าผ้าปิดจมูกที่คุณหญิงแม่ยัดใส่กระเป๋ามาปิดจมูกตัวเอง – ไม่สนแล้วเว้ย มารยง มารยาท ต้องการอากาศบริสุทททททธิ์ !!!


I need some fresh air !!!


ถ่ายขณะรถกำลังวิ่งข้ามสะพาน น้ำเยอะและเชี่ยวมาก คาดว่าเพียงพอกับการเพาะปลูกแน่นอน หากมีระบบส่งน้ำที่ดี (วิญญาณบ้างานเข้าสิง!)

ระหว่างทางไม่ค่อยได้ฟังเพลง เพราะอยากฟังเสียงธรรมชาติมากกว่า (นั่นแน่ะ! แนวซะด้วย) เลยนั่งเฉยๆ มองวิวจนหลับ (อ้าว!!) ตื่นอีกทีก็เกือบบ่ายโมง แวะกินข้าวอีกแล้ว ยังไม่ทันหายอิ่มไอ้ที่กินเมื่อกี้เลย


มื้อนี้เลยขอบาย ออกไปถ่ายรูปเล่นดีกว่า

ใครจะว่าเจ๊เกียว แห่งโคราชบ้านเราเป็นยังไง...นาทีนั้น อิชั้นรักเธอ เพราะดูจากสภาพรถและจุดพักกินข้าวแล้ว เชื่อว่ารถทัวร์เมืองไทยเป็นที่ 1 ของโลก (เว่อร์ไป)

อุดจมูกเดินทางกันต่อ ช่างเป็นการนั่งรถที่ยาวนานมากๆ เมื่อไหร่จะถึงซักที มองต้นไม้จนจะสังเคราะห์แสงได้แล้ว นึกอิจฉาคนที่นั่งฝั่งขวา ที่มีภาพแม่น้ำำคดเคี้ยวให้ชม แอบชำเลืองมองวิวฝั่งตรงข้าม เห็นลำธารไหลเชี่ยวมาก สวยไปอีกแบบ

และในที่สุด!! ในที่สุด...บ่าย 3 โมง ไอ้กวางก็มาถึงเมืองโพคราจนได้ 5555 (หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง) การเดินทางอันยาวนานจบแล้วครับพี่น้อง ต่อไปนี้เราจะได้ไปเดินเล่นริมทะเลสาบฟีว่าแล้ว ฮิบฮิ้วววว...

แท็กซี่พาไปส่งที่โรงแรม Silver oaks ตั้งอยู่ทางตะวันตกของทะเลสาบ ห้องพักสะอาดสอ้าน reception หน้าตาน่าเอ็นดู – หนุ่มน้อยหน้าซื่อ – (เช็ดน้ำหมาก!!)...จากห้องนอนมองออกไปผ่านกระจกใสบานใหญ่ (เค้าเล่าว่า) จะเห็นยอดเขาหางปลาในตอนเช้า โอ้...ชีวิตเป็นสุข ได้เวลาไปเดินสำรวจเมืองกัน


ห้องสีหวาน น่าร๊ก น่ารัก...เหมาะกับคนอ่อนหวานอย่างเรา (เหรอ???)


เราจะดูยอดหางปลากันจากมุมนี้ :)

เมืองโพคราเป็นเมืองที่สงบ ต่างจากกาฐมาณฑุโดยสิ้นเชิง ผู้คนดูไม่รีบร้อน มีอัธยาศัยดี ยิ้มแย้ม ไม่กดดันให้นักท่องเที่ยวตัวคนเดียวอย่างชั้น ต้องซื้อของ


ชอปปิ้งตามทาง (เสียเงินตั้งแต่ยังไม่เจอทะเลสาบ ==")


เห็นทะเลสาบแว้วววว

เดินทอดน่องไปยังทะเลสาบ เห็นเรือแจวจอดเรียงราย...ใจลังเลว่าจะนั่งดีมั้ย เพราะตอนนั้นแดดเปรี้ยงๆ ชนิดว่าปิ้งขนมปังไหม้ได้เลย แต่ด้วยใจรักการเสี่ยง หน้าพังช่างมัน ขอชั้นเที่ยว...จึงขอเช่าเรือพร้อมฝีพาย พาไปชมเสน่ห์ของทะเลสาบ ชนิดที่ว่าแนบเนื้อกันเลยทีเดียว


สวย.....


น้ำสะท้อนแสงอาทิตย์ระยิบระยับ...


ไหม้ฮะ งานนี้ไอ้กวางไหม้

พ่อหนุ่มคนแจวเรือ ถามว่ายูมาคนเดียวเหรอ ด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ

“Do you have friends?” เอ้า! ไอ้นี่! เดี๋ยวป้าไม่ให้ทิป...เพื่อนน่ะมีเฟล้ย แต่มันไม่มาด้วยก็เท่านั้นล่ะ --”

แดดร้อนจนแสบผิว หมวกก็ทิ้งไว้ที่ห้อง เหลือแต่แว่นกันแดดอยู่อันเดียว แถมเปรี้ยวใส่เสื้อกล้าม พ่อหนุ่มเห็นคงนึกสงสารเลยยื่นหมวกทรงเวียดนาม (ที่ยอดแหลมๆ) ให้ใส่กันร้อน – เรื่องความมีน้ำใจยกให้ที่ 1 แต่กลิ่นหมวกน้องนี่ พี่ให้ตกนะคะ เหม็นมว๊ากกกกก


ขอบคุณพ่อหนุ่มมือแจวของเรากับหมวกเก๋ๆ

น้ำในทะเลสาบน่าลงไปว่าย แต่ก็กลัวจะเจอลอคเนส เลยเก็บความอยากเอาไว้ในใจ ...

พ่อหนุ่มพาไปวัดกลางนำ้ และปล่อยให้เราถ่ายรูปเล่ซักพัก ก่อนเรียกขึ้นเรือกลับฝั่ง...




เหมือนยุโรปเลยมั้ยคะ? :)


ผู้ชายพายเรืออออ (คยัก)


มีคนมาหัดพายเรือคยักเยอะแยะเลย


พายเรือรอบวัด



“Look! You're lucky today that you can see Fish tail over there. Normally we rarely see it in this season” – เจ้าหางปลาที่คนทั้งหลายอยากจะเห็นโผล่ยอดออกมาทักทายเรากลางทะเลสาบ


นี่ล่ะค่ะยอดหางปลา...กรุณาใช้แว่นขยาย 555

ที่เห็นเป็นเงาขาวๆ ลางๆ บนนั้นล่ะค่ะ Fish tail (หยิบแว่นขยายมาเลยดีกว่า ==")

ยอดเขาที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะแม้ในหน้าร้อน โผล่พ้นช่องเขา โดยมีทะเลสาบทอดเอื่อยอยู่เบื้องล่าง – บรรยายความสวยงามไม่ได้จริงๆ

ร่ำลาพ่อหนุ่มนักแจวเสร็จ ก็เดินเรื่อยเฉื่อยไปหาอะไรทาน ระหว่างเดินก็เปิดเมนูดูรายการอาหารร้านโน้น ร้านนี้ แวะชอปปิ้งกระเป๋า filt handmade เพื่อเป็นของฝาก ก็มาลงตัวที่ร้าน Fewa Paradise ร้านอาหารที่ตั้งสุดขอบทะเลสาบ …


ร้านที่ 1...ช้อปปปปป


Fewa Paradise สำหรับมื้อเย็นวันนี้


โต๊ะใกล้กับทะเลสาบที่สุด...ชอบตรงที่ที่นี่ไม่เหมือนพัทยา ที่อนุญาตให้ร้านอาหารตั้งชิดหาดทราย

เลือกโต๊ะที่อยู่ใกล้ทะเลสาบที่สุด ก่อนสั่งสปาเก๊ตตี้คาโบนาร่า – ในที่สุด ความฝันที่จะได้กินสปาเก๊ตตี้จานโตๆ ในเนปาลก็เป็นจริงๆ ฮุวะฮ่าฮ่า (เสียสติ)...พออาหารถูกเสิร์ฟ ถึงกับกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่

“นี่สปาเก๊ตตี้แน่เหรอวะ???” ถึงขั้นเรียกบริกรมาถามว่าแน่ใจเหรอว่านี่คืออาหารที่ชั้นสั่ง ซึ่งนายก็บอกว่าชัวร์ นี่แหละที่เธอสั่ง


มันคือ สปาเก๊ตตี้คาโบนาร่า โฮฮฮฮ....

หน้าตามันเหมือนอ้วก! และกลิ่นก็แบบ....หึย!!! จะว่าชีสก็ไม่ใช่ มันอะไรไม่รู้ แต่ด้วยความงก ก็ไปๆมาๆ อาหารในเนปาลราคาไม่ถูกเลย มื้อนึงไม่ต่ำกว่า 350 RPS (คนเดียว) จึงฝืนกินไปเกือบหมด

ยังไม่พอ...โชคชะตามักแกล้งคนสวย สายตาเหลือบไปเห็นแมลงสาบตัวน้อยๆ ไต่ขอบจานเหมือนว่า "ชั้นเดินเล่นไปมาหลายรอบแล้วนะ แต่เธอไม่เห็นเอง" ...กวี๊ดดดด! ฮือๆ จะทำเป็นว่าเราไม่รู้จักกันมาก่อนก็ได้ – กินไปอีก 3 คำ ยอมแพ้ราบคาบ!

เวลาประมาณ 19.00 .​ ฝนทำท่าจะตกอีกแล้ว แต่เค้าบอกว่าจะมีระบำพื้นเมืองมาแสดง เลยนั่งดูก่อน...ก็น่ารักดี ชาวเนปาลีชายหญิงใส่ชุดประจำชาติหลากสีสัน มาร่ายรำ ...อารมณ์เหมือนไปสีลมวิลเลจ ที่มีรำไทยมาแสดง ดูจบก็กลับโรงแรม เพราะกลัวจะมืดซะก่อน ยิ่งสวยๆ อยู่




เจอ reception น่าขบ เอ้ย! น่าคบอีกแล้ว เลยถามเค้าว่าถ้าจะไปดูยอดหางปลาตอนเช้า จะต้องไปกี่โมง ได้คำตอบว่าต้องออกจากโรงแรมตีสี่ครึ่งค่าแท็กซี่ไป-กลับ 900 RPS...ตกลง! เพื่อหางปลา เราจะต้องไปให้ได้ ก่อนย้ำพ่อหนุ่มเพิ่มเติมว่าให้ช่วยบอกแท็กซี่ ให้พาไปซื้อพริกที่เผ็ดที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลกหน่อยได้มั้ย เจ้านายฝากมา...เรื่องนี้สำคัญถึงชีวิต! อนาคตพี่อยู่ในกำมือน้อง...เจ้าตัวทำหน้างงๆ ก่อนบอกว่า "เออ จะบอกให้นะ"


และนี่คือของฝากแม่ หลาน เพื่อน เอิ๊กกกก เป็นลมเพราะหมดตัว


ขึ้นห้องนอนอย่างสบายใจ อัพรูปลงเฟสบุ๊คอย่างเมามัน (เนปาลมี wi fi ฟรีทุกที่ ประทับใจมาก) ก่อนจะนอนหลับเอาแรง...แล้วพบกัน เจ้าปลาน้อย นมัสเต





Edited by kwang-boo - 13 Nov 2011 at 21:20

Post Options Edit Diary   Quote kwang-boo Quote wrote: 13 Nov 2011 at 00:17



Pun Pun View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 19 Apr 2010
Location: Chonburi
Posts: 870
Post Options Edit Comment   Quote Pun Pun Quote Direct Link To This Post Posted: 14 Nov 2011 at 22:18 - IP: 101.109.136.XXX

ตามน้ากวางเที่ยวเนปาล อ่านเพลินจนเหมือนได้ไปเที่ยวด้วยตัวเองเลยทีเดียวครับ

รอติดตามต่อวันที่ 2 นะคร้าบ Wink
Back to Top
kwang-boo View Drop Down
Newbie
Newbie
Avatar

Joined: 12 Nov 2011
Location: Bangkok
Posts: 15
Post Options Edit Comment   Quote kwang-boo Quote Direct Link To This Post Posted: 14 Nov 2011 at 23:16 - IP: 58.11.28.XXX
ตามมาเลยครับ น้องปันปัน Wink
Back to Top
vanin View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 27 Feb 2010
Posts: 5383
Post Options Edit Comment   Quote vanin Quote Direct Link To This Post Posted: 16 Nov 2011 at 20:27 - IP: 122.1.18.XXX
สุดยอดเลยอ่ะกวาง ทำไปได้ไงเนี่ย you are my hero!
 
ปล. หนูน้อยข้างบนเค้าชื่อปู๊นปู๊นจ้ะ
แม่กับปัณณ์ รักกัน รักกัน พ่อกับปัณณ์ รักกัน รักกัน พ่อกับแม่ รักปัณณ์ รักปัณณ์
Back to Top
kwang-boo View Drop Down
Newbie
Newbie
Avatar

Joined: 12 Nov 2011
Location: Bangkok
Posts: 15
Post Options Edit Comment   Quote kwang-boo Quote Direct Link To This Post Posted: 16 Nov 2011 at 21:37 - IP: 58.9.6.XXX
อ้าว น้ากวางขอโทษนะน้องปู๊น ปู๊น ..ชื่อน่ารักจังเลย :)
พี่อ้อขา กวางอ่ะเที่ยวไม่ได้เศษเสี้ยวววว ของพี่อ้อเลย You are my super Hero^___^
Back to Top
Nongda View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 23 Feb 2010
Posts: 6058
Post Options Edit Comment   Quote Nongda Quote Direct Link To This Post Posted: 18 Nov 2011 at 21:56 - IP: 58.11.143.XXX
Nongda อยากบอกว่าตามมาเที่ยวด้วยนะคะคุณกวาง ลุยดีจังเลยค่ะ
I love Papa Mama and
my family very much.
Back to Top
GrandmaNid View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 31 Jan 2011
Location: Bangkok
Posts: 2372
Post Options Edit Comment   Quote GrandmaNid Quote Direct Link To This Post Posted: 20 Nov 2011 at 16:18 - IP: 182.52.84.XXX
ย่าขออ่านชื่อหนูว่า กวางบู๊ ก็ละกันนะคะ..บรรยายได้มันหยดจนย่าได้กลิ่นแขกติดจมูกไปด้วย..ตอนต่อไปคงได้เห็นหางปลานะคะ ตอนนี้ใช้แว่นขยายกี่รอบก็ยังอยู่ในความมืดค่ะ
ย่านิด
Back to Top
rungnapa View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 24 Jan 2011
Location: thai
Posts: 2539
Post Options Edit Comment   Quote rungnapa Quote Direct Link To This Post Posted: 08 Dec 2011 at 14:57 - IP: 123.242.133.XXX
ติดตาม ต่อไปค่า น้องกวาง 
Back to Top
DiaryLove.com
Post Comment (Register User Only)




diary : kwang-boo
บักตะปูร์...ชื่อนี้มีมนต์ขลัง [7/1022]
นากาก็อต...เธอจัดหนัก! [4/1009]
โพครา...ฉันจะคิดถึงเธอ [13/604]
วันแรกที่โพครา [7/872]
บันทึกการเดินทาง...จากสยามสู่หิมาลัย [9/969]

[ ชมทุกตอน ไดอารี่ ของ kwang-boo ]
[ All kwang-boo diary ]

October 2017
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31


เขียนไดอารี่ | หน้าแรก



ปรับแต่งไดเลิฟฯ



This page was generated in 0.152 seconds.