Maya ของขวัญชิ้นที่สองของแม่

  Topic Search Topic Search  Topic Options Topic Options

พอนิโคได้สองขวบกว่า พ่อกับแม่ก็มาคุยกันว่า เราน่าจะมีลูกอีกคน เพราะไม่อยากให้นิโคเป็นลูกคนเดียว โตขึ้นจะได้มีน้องเป็นคู่คิด มีอะไรจะได้ช่วยเหลือกัน ให้นิโครู้จักแบ่งปัน ๆลๆ

จากนั้นก็ปล่อยมาตลอด แต่ไม่ท้องเสียที ช่วงนั้นก็มีเหตุการณ์เครียดๆ น้ำท่วมกทม. บ้านยายนิโคก็โดนผลกระทบ จนต้นม.ค.น้าพลอยแต่งงาน ถัดมาเดือนมีนาคม แม่รู้สึกแปลกๆ เลยตรวจ แล้วเจอสองขีด (07 มี.ค. 55) แม่ดีใจมากๆ หลังจากนั้นไม่นาน น้าพลอยก็ตรวจเจอสองขีดเหมือนกัน (น้ามาช่วยเลี้ยงนิโค เพราะแม่แพ้ท้อง เลยคุยกันเรื่องอาการที่รู้สึกว่าจะท้องก่อนตรวจ ผ่านไปอาทิตย์ น้าพลอยรู้สึกว่ามีอาการ เลยตรวจแล้วรู้ว่าท้องเหมือนกัน) แม่ดีใจมากๆ เพราะน้าพลอยเป็นน้องที่สนิทกันมาก จะได้ท้องพร้อมๆกัน มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งกันได้ คลอดก็น่าจะใกล้ๆกัน คงมีเรื่องปรึกษามากมาย แม่แพ้ท้องค่อนข้างเยอะ แต่พอไปตรวจต้นเม.ษ. ก็พบข่าวร้าย หมอบอกยังไม่เจอหัวใจเต้น สำหรับอายุครรภ์ขนาดนี้ น่าจะแท้ง หมอบอกว่าคงเป็นช่วงสงกรานต์ หมอจะนัดขูดมดลูกเลย แม่เลยบอกไปว่าไม่สะดวกเพราะจะไปงานขึ้นบ้านใหม่คุณยายที่เชียงใหม่ หมอเลยให้อัลตร้าซาวน์ไป เขียนบอกด้วย และบอกใ้หารพ.ไว้เลยเผื่อฉุกเฉิน และถ้ายังไม่แท้ง กลับมาก็มาทำกับหมอ ทุกคนรับฟังข่าวพร้อมช่วยกันสวดมนต์ให้เกิดปาฎิหารย์ แต่ก็ไม่เกิดขึ้น เพราะ 16 เม.ษ. แม่ก็แท้ง เริ่มมีเลือดออกเย็น 15 เม.ษ. พอตอนเช้าไปเที่ยวเลือดไหลเยอะมาก ล้นผ้าอนามัย เลยต้องรีบกลับบ้าน ลุกจากรถนี่เลือดไหลเต็มขาเลย (สงสารน้าพลอยมากเพราะท้องอยู่ไม่น่ามาเห็นอะไรแบบนี้) แม่ก็คิดว่านอนพักคงหายเพราะเคยแท้งเอง แท้งครบ (ก่อนนิโคเกิด) แต่ตกเย็นเลือดก็ยังไหลเป็นลิ่มๆ จนแม่ซีดไปหมด เลยบอกทุกคนว่าไม่ไหวแล้ว พ่อกับยายรีบพาไปรพ. เชียงใหม่ราม หมอฉุกเฉินวัดความดันยังปกติ บอกให้ไปอัลตร้าซาวน์อีกรอบ แล้วแม่ก็สลบไปในห้องน้ำหลังอัลตร้าซาวน์ ความดันตก หมอเลยต้องรีบตามอาจารย์หมอมาขูดมดลูกให้ตอนเที่ยงคืน นิโคกลับไปนอนกับคุณยายที่บ้าน ส่วนพ่อมาเฝ้าแม่ตลอด วันรุ่งขึ้นพ่อขับรถกลับบ้านเอง แล้วแม่กับนิโคบินตามกลับมาหลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์

 

สิบเดือนต่อมา แม่ก็ท้องอีก ตรวจเจอสองขีดตอนไปงานที่สถานทูตเยอรมัน 11 ม.ค. 56 ดีใจใหญ่ แต่ดีใจไปหาหมอไม่นานก็เจอปัญหาเดิม ไม่เจอหัวใจแล้วก็แท้งไปเองในที่สุด ครั้งนี้เป็นแท้งครบ

ห้าเดือนต่อมา เจอสองขีดอีก 01 ก.ค. 56 ดือนเดียวกับวันเกิดนิโคและวันครบรอบแต่งงาน เราดีใจกันใหญ่ว่าเที่ยวนี้ต้องสำเร็จแน่ เป็นของขวัญให้เราทุกคน แต่ก็แท้งไปอีก แม่เริ่มเสียใจ และคุยกับพ่อว่าเราคงต้องกลับไปปรึกษาหมอมีบุตรยากที่นวบุตรเหมือนเดิม (ตอนนิโคก็ปรึกษาหมอ แต่ท้องเองช่วงพัก) เราเริ่มปรึกษาหมอก.ย. 56 ฉีดเชื้อ ต.ค. 56 แต่ไม่สำเร็จ แล้วธ.ค.56 เราจะไปเที่ยวบ้านยายกันที่เชียงใหม่ เลยตกลงว่าจะหยุดไปก่อน ตอนไปเชียงใหม่ แม่พาไปรู้จักพมอที่ใช้พลังธรรมชาติรักษาโรค ช่วงนั้นเค้าต้องการหุ่นเพื่อไปฝึกนักเรียน แม่กับพ่อเลยไปเป็นหุ่น ตัวแม่ อาจารย์ และนักเรียนก็มารักษามุก โดยเน้นเรื่องมดลูก (ใครสนใจไปอ่านต่อได้ที่ http://www.asianhealingartscenter.com/reiki.htm ) ส่วนพ่อก็ได้รับการรักษา พอกลับจากเชียงใหม่ วันนั้นวันเด็กพอดี 11 ม.ค. 57 ตรวจเจอสองขีด แม่ดีใจมากๆ ในที่สุดเราจะสำเร็จไหมนะ (ช่วงแรกมีแอบกังวลด้วย) คุณยายคอยสั่งให้นิโคจับท้องแม่และท่อง โชกูเร เด็กน้อยอยู่นะ (Babie Bleibt ภาษาเยอรมัน) เพราะเค้าเปิดจักรให้นิโคตอนรักษาแม่ โดยนิโคจะรับพลังรักษาและส่งต่อให้แม่ได้ เราทำอย่างนี้กันตลอด แล้วหนูก็โตขึ้น แข็งแรงขึ้นทุกวัน

 
 
 
 
ช่วงใกล้คลอด (ประมาณวันคลอดไว้ 17 ก.ย. 2557) แม่หยุดก่อนเพราะท้องแก่เริ่มไม่ไหว มีอาการท้องแข็งเจ็บเตือนเป็นพักๆ ทรมานมาก แต่หมอดูแล้วก็บอกว่าเด็กเอาหัวลงแล้ว แต่ยังไม่ลงอุ้งเชิงกราน หมอบอกให้เดินเยอะๆ (7 ก.ย. 57) เลยกลับมาเดินใหญ่เลย
 
 
พอคืน 9 ย่าง 10 ก.ย. แม่ตื่นมาเข้าห้องน้ำตอนประมาณเที่ยงคืน (ท้องแก่เข้าห้องน้ำบ่อยมาก) กำลังง่วงๆ หลังจากซับทิชชู่เจอเลือดแดงสด ปื้นใหญ่เลย แม่ตกใจเลย จากงัวเงียเป็นตื่นเต็มตา จะคลอดแล้วสิเนอะ ใส่ผ้าอนามัยแล้วไปปลุกพ่อ (พ่อนี่ตื่นเต้นลนใหญ่ แม่ยังรีบไปล้างจาน ทำนู่นนี่เพราะรู้ว่าจะไม่ได้กลับบ้านหลายวัน) ระหว่างนั้นก็เริ่มมีเจ็บท้องเป็นระยะ เราโทรบอกปู่ย่าแล้วเอาพี่นิโคไปส่ง จากนั้นพ่อก็ขับไปรพ. มีฝนปรอยนิดๆระหว่างทาง ใช้เวลาแค่ 20 นาทีเองจากบ้าน (ปกติเป็นชม.) แม่ยังบอกเลยว่าหนูเลือกเวลาดีจริง รถไม่ติด ไปถึง พนักงานพาไปห้องฉุกเฉิน แล้วเข็นไปห้องรอคลอด หมอเวรมาดูแล้วบอกปากมดลูกเปิดแค่ครึ่งเซ็น ให้นอนรอไป มีตรวจนิดนึงว่ารกไม่เกาะต่ำแล้วนะ (ตอนทำ 4 มิติ หมอบอกรกเกาะต่ำ) พยาบาลเอาเครื่องวัดหัวใจมาติด แล้วก็สวนลำไส้ แม่ก็นอนหลับๆตื่นๆ ปวดท้องไป ตอนเช้าหมอสูติ - หมอสุนีย์ก็มา หมอบอกปากมดลูกเปิดนิดเดียวเอง แต่น้ำเริ่มเดินแล้ว (มันไหลซึมๆเองอ่ะ ไม่เห็นแตกโพล๊ะแบบในหนังเลย) หมอว่าจะฉีดยาเร่งคลอด เพราะนานเกิน (หมอบอกท้องสองปกติจะเร็ว) แต่หมอเอะใจที่หัวใจลูกดร๊อปลงทุกครั้งที่มดลูกบีบตัว หมอเลยให้พยาบาลไปเอาเครื่องอัลตร้าซาวน์ตัวใหญ่ของหมอมา พอมาหมอตรวจเจอเลยว่าสายสะดือพันคอหนูอยู่ หมออธิบายว่าเหมือนหนูโดนชักคะเย่ออยู่ มดลูกก็บีบให้หนูลง ส่วนสายสะดือก็รั้งหนูไว้ ถึงว่าทำไมคลำแล้วหัวหนูยังสูงอยู่ หมอแนะนำให้ผ่า แต่ก็บอกว่ามีเคสแบบนี้ที่คลอดเองได้ แต่ส่วนใหญ่ปากมดลูกจะเปิดเยอะแล้ว อันนี้เพิ่งเปิดแค่เซ็นเดียว จะมีความเสี่ยงกับลูก พ่อบอกให้ผ่าทันทีแต่ก็หันมามองแม่แล้วก็บอกว่าแต่ก็ต้องแล้วแต่แม่ตัดสินใจด้วย แม่กลัวการผ่าคลอดมากเพราะได้ยินมาว่าเจ็บมาก แต่เพื่อความปลอดภัยของหนูแม่ก็ยอม ตอนนั้นเก้าโมง แม่บอกหมอให้ผ่า หมอสั่งพยาบาลให้เตรียมคนไข้ครึ่งชม. พยาบาลต่อรองเป็น 45 นาที พยาบาลโกนขน สวนฉี่ เตรียมต่างๆ แล้วเค้าก็มาเข็นแม่เข้าห้องคลอด ส่วนพ่อรอด้านนอก ระหว่างรอหมอแม่เกิดกลัว ปากเขียวซีด ตัวสั่น (แม่รู้สึกว่าแอร์เย็นมาก) ปวดท้องคลอดถี่และแรงขึ้นด้วย พยาบาลก็มาจับมือให้กำลังใจ หมอวิสัญญีก็มาอธิบายขั้นตอนต่างๆ ทั้งตอนงอตัวเพื่อบล๊อกหลัง อาการข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้น ขั้นตอนการผ่าตัด ระหว่างนั้นก็รอหมอมา พยาบาลก็เตรียมอุปกรณ์และนั่งเล่นโทรศัพท์กัน พอบล๊อคหลังก็หายปวดทันที หมอมาก็เตรียมผ่า มีคนถ่ายวีดีโอตอนหนูเกิดด้วย หมอวิสัญญีก็ถามว่าชายหรือหญิง ชื่ออะไร รู้งี้คิดว่าผ่าเลยดีไหม มีฤกษ์หรือเปล่า (บอกหมอว่าคนก่อนคลอดเอง แม่ว่าแม่อยากคลอดเองมากกว่านะ) หมอลงมือผ่าก็ถามว่าเจ็บไหม รู้สึกไหม แม่ก็ไม่รู้อะไรเลย หมอก็คุยๆกันไป หมอวิสัญญีก็คอยปลอบไป อธิบายขั้นตอนไป ตอนนั้นแม่กลัว และเป็นห่วงหนูด้วย ไม่รู้หนูจะเป็นยังไงบ้าง สักพักหมอวิสัญญีก็มาช่วยกดๆท้อง แล้วหมอก็จะดึงตัวหนูออกมา หมอบอกหยุดก่อน สายสะดือจะขาดแล้ว พอตัดเสร็จหนูออกมา เวลา 10:17 น. ดูปวกเปียกมาก ไม่ร้องสักเอะ แม่ใจไม่ดีเลย เค้ารีบส่งหนูให้หมอเด็ก หมอวิสัญญีฉีดยาอะไรสักอย่าง ทำให้แม่คลื่นไส้ แม่ก็อ๊วกไป แต่ก็ได้ยินเสียงหนูร้องแล้ว ก็ใจชื้นขึ้น (ตอนหลังคุยกับหมอเด็กว่าหนูตัวเขียวเหมือนกัน แรกๆไม่ตอบสนองเท่าไหร่แต่พอให้อ๊อกซิเจนก็ดีขึ้น เกือบไปแล้วนะ ดีที่ตัดสินใจผ่า) แล้วเค้าก็อุ้มหนูมาให้แม่ดู หนูเปิดตาแป๋วเลย พ่อก็เข้ามาถ่ายรูปด้วย (หมอบอกว่าหาพ่อไม่เจอ หล่อเหมือนเคนที่เป็นดารา ให้พยาบาลไปตามมาอีกที ตอนแรกพ่อเอาของไปเก็บที่รถ เกือบมาไม่ทัน เกือบอดมีรูปครอบครัวเลย) แล้วพ่อก็ตามออกไปส่งหนู ส่วนแม่หมอฉีดยาให้สลบเพื่อเย็บแผล
 
 
ตื่นมาในห้องดูอาการ เตียงข้างๆมีเด็กอ่อนเพิ่งได้รับการผ่าตัดอะไรสักอย่าง แม่เด็กก็เข้ามาอุ้มลูก แม่คิดถึงหนูใหญ่เลย แล้วเค้าก็มาเข็นแม่ไปที่ห้องพัก ตอนนั้นยังชาไปหมด พยาบาลไม่ให้ลุกวันนึง พอตอนเย็นเริ่มหายชา เจ็บเลยล่ะ พยาบาลบอกให้พลิกบ่อยๆ แม่ก็พยายามพลิกทั้งคืนเลย จำได้ว่าเค้าเข็นหนูมาที่ห้อง ให้แม่ให้นมหนู หนูงับดีมากรู้งานเลย วันถัดมาที่ต้องลุก ตอนแรกพยาบาลจับนั่งตรงก่อน ตอนนั้นก็เจ็บมากเลยล่ะ แต่ก้าวแรกที่ยืนนี่เจ็บน้ำตาเล็ดเลย แล้วก็ค่อยๆเดินไปจนถึงห้องน้ำได้ เดินไปหาหนูที่เนิร์สหรือเดินรอบห้อง รพ.นี้ดีตรงให้หนูมาอยู่กับแม่ในห้องได้ แต่กลางคืนแม่ก็ให้พยาบาลเอาหนูไปดูแล แม่จะได้พักผ่อนหน่อย
 
พี่นิโคตื่นเต้นมากเมื่อมาเจอหนู พี่รักหนูมากนะ เพราะพี่ต้องเสียสละหลายอย่างเพื่อหนู แต่พี่นิโคโตขึ้นมาก และเข้าใจอะไรหลายอย่าง (คราวหน้าแม่จะมาเล่าว่าพี่นิโคช่วยแม่เลี้ยงน้องยังไง)
 
อันนี้ถ่ายกับคุณยาย
 
คุณหมอที่ทำคลอดหนู
 
แรกพบสบตาพี่น้อง
 
แม่ชอบภาพนี้มากๆ

Post Options Edit Diary   Quote Mucki_girl Quote wrote: 19 Feb 2015 at 17:15

yanid View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 28 Jul 2013
Posts: 141
Post Options Edit Comment   Quote yanid Quote Direct Link To This Post Posted: 20 Feb 2015 at 16:34 - IP: 125.24.170.XXX

ดีใจด้วยค่ะ ที่ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี หนูเป็นของขวัญทีมีค่ามากๆเลยนะคะ  ขอให้เลี้ยงง่ายและโตเร็วๆ อยากเห็นรูปสาวน้อยนะคะ

Back to Top
DiaryLove.com
Post Comment (Register User Only)




diary : Mucki_girl
Maya ของขวัญชิ้นที่สองของแม่ [1/455]
กลับมาเขียนไดอารี่อีกครั้ง [0/168]
Happy Birthday Nico - 1 ปีผ่านไปไวจริงๆ [19/920]
Happy 6th Anniversary 17JUL10 [15/408]
Belgium & Germany Trip ตอน 2 เมือง De Panne [1/338]
Belgium & Germany Trip ตอน 1 ออกเดินทาง [1/482]
Nico 9 เดือนกว่า พร้อมส่าไข้มาเยือน [20/616]
Nico 8 เดือนกว่าแล้ว [11/617]

[ ชมทุกตอน ไดอารี่ ของ Mucki_girl ]
[ All Mucki_girl diary ]

January 2018
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31


เขียนไดอารี่ | หน้าแรก



ปรับแต่งไดเลิฟฯ