:: #6 PreSchool ::

  Topic Search Topic Search  Topic Options Topic Options

อารมณ์ ปรี๊ดดด เนี่ยมันผุดขึ้นมาในหัวโดยอัตโนมัติแล้วพาลพาให้นึกเรื่องนี้ออก เพราะจริงๆ แล้วบางครั้งแม่เกศอยู่ในโหมดนี้เหมือนกัน ไม่ได้เป็นนางฟ้าแสนดี ใจเย็นเป็นน้ำแข็ง แต่ถ้ามองให้ดีแล้ว ถ้าเราสามารถเบรคอารมณ์ของเราได้ในสถานการณ์ที่มันไม่ได้ยุ่งยากหรือจะก่อให้เกิดปัญหาภายหลังมากนัก เราจะมีโอกาสได้เห็นอะไรพิเศษและแปลกใหม่ในตัวลูกของเรานะคะ


:: Rat Can Do (หนูทำได้) ::


ปรี๊ดดด....


เสียงนี้ไม่ใช่เสียงเป่านกหวีดของคุณตำรวจจราจรหรอกนะคะ แต่เป็นเสียงอารมณ์ของคุณพ่อคุณแม่ที่กำลังพลุ่งพล่านเมื่อเห็นลูกน้อยแสดงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม เช่น ลูกกำลังอยู่ในโหมดกลายร่างเป็นนักกายกรรม สามารถห้อยโหน ปีนป่ายได้คล่องแคล่วจนน่าหวาดเสียว ลูกกำลังหยิบจับของที่แตกหักเสียหาย หรือลูกกำลังแสดงกิริยาท่าทางที่ก่อให้เกิดความรำคาญใจของผู้เป็นพ่อแม่ค่ะ เหตุการณ์ที่สร้างความแปรปรวนทางอารมณ์ให้กับคุณพ่อคุณแม่แบบนี้น่าจะเคยเกิดขึ้นกับคุณพ่อคุณแม่หลายท่านที่มีลูกน้อยอยู่ในวัยซน เพียงแต่จะเกิดขึ้นบ่อยครั้งแค่ไหนในแต่ละวันและผลจากเหตุการณ์นี้จะจบลงในรูปแบบใดแค่นั้นเองค่ะ


เด็กน้อยในช่วงวัยประมาณ 2 ปีเป็นช่วงอายุที่สามารถใช้กล้ามเนื้อได้ดีขึ้นกว่าเดิม วิ่งได้มากและนานขึ้น ก้าวเดินได้อย่างมั่นคง หยิบจับสิ่งของชิ้นเล็กชิ้นใหญ่ได้ รวมถึงมีพัฒนาการทางด้านความคิดที่หลากหลายมากขึ้นด้วย เมื่อลูกสามารถเชื่อมความสัมพันธ์ของการใช้อวัยวะต่างๆ ของร่างกายตัวเองได้แล้ว จุดเริ่มต้นของความสนุกสนานของลูกก็เกิดขึ้นแล้วค่ะ การเรียนรู้สิ่งรอบตัวลูกเป็นของเล่นที่ลูกพึงปรารถนาเสมอ ดังนั้นอาจจะไม่แปลกใจเลยที่คุณพ่อคุณแม่เห็นลูกน้อยเป็นนักสำรวจ สังเกต หยิบจับและทดสอบสิ่งต่างๆ ทั้งที่อยู่ในระยะที่มือเอื้อมถึงและเอื้อมไม่ถึงก็ตาม รวมทั้งการเลียนแบบท่าทางของผู้ใหญ่ซึ่งเป็นเรื่องแปลกใหม่ น่าสนุกและท้าทายความสามารถของหนูน้อยมากค่ะ ตามความคิดของเด็กที่อาจจะแปลความหมายว่า ในเมื่อผู้ใหญ่ทำได้ “Rat Can Do (หนูทำได้)” เช่นกันค่ะ


“ลองกดอันนี้ดูหน่อยสิ” ... “หยิบอันนั้นหน่อยดีกว่า” ... “ปีนได้มั๊ยนะ” ... “เปิดดูสิว่ามีอะไรอยู่ในนั้นบ้าง” ...


ท่าทางของเด็กตัวจิ๋วกับแววตาตื่นเต้นปนสงสัยที่กำลังทำอะไรบางอย่าง อาจจะเคยเห็นใครบางคนทำหรืออาจจะทดลองทำด้วยตัวเองเป็นครั้งแรกล้วนเป็นบทเรียนและประสบการณ์ที่น่าสนใจสำหรับลูกเป็นอย่างยิ่งค่ะ สำหรับแม่เกศ หากเป็นสิ่งที่ไม่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อสิ่งของหรือจะเป็นอันตรายกับลูกมากนักก็จะไม่ห้ามค่ะ ให้ลูกรู้และเข้าใจผ่านประสบการณ์ด้วยการลงมือทำเองอาจจะดีกว่าสอนและพูดให้ลูกฟังเพียงอย่างเดียวค่ะ แต่ก็ต้องคอยเป็นผู้สังเกตการณ์ในระยะสายตาด้วยนะคะ พฤติกรรมของลูกคาดเดาได้ยากว่าลูกคิดอะไรอยู่ รวมถึงเมื่อลูกทำแล้วเกิดปัญหาขึ้น ลูกจะทำอย่างไรต่อไป แม่จะมีโอกาสได้เห็นศักยภาพของสมองน้อยๆ เมื่อลูกทำไม่ได้หรือเกิดปัญหาขึ้นค่ะ การแก้ไขปัญหาเป็นการสร้างกระบวนการคิดที่ซับซ้อนมากกว่าการใช้ความคิดปกติ เพราะการแก้ไขเป็นการรวบรวมทักษะด้านต่างๆ มาผสมผสานกันเพื่อลงมือกระทำสิ่งนั้นให้ประสบผลสำเร็จ แม่เกศเคยสังเกตพฤติกรรมของลูกสาวคนเล็กขณะที่อยู่ในครัว แม่หั่นหมูและผักใส่ถ้วยเตรียมไว้เพื่อจะทำแกงจืด ตั้งหม้อใส่น้ำเปิดไฟเตรียมไว้แล้ว ลูกสาวคนเล็กเห็นดังนั้นจัดแจงยกเก้าอี้มาวางใกล้เตา หยิบทัพพีในลิ้นชัก ปีนเก้าอี้ไปยืนยิ้มกว้างเตรียมตัวเป็นแม่ครัวเต็มที่เลยค่ะ แม่เกศไม่เคยสอนให้ลูกทำ แต่ลูกเคยเห็นแม่ทำและเก็บรูปแบบพฤติกรรมนี้ไว้ เมื่อถึงเหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกับที่เคยเห็น ลูกสามารถเลียนแบบ เรียบเรียงขั้นตอนของพฤติกรรมนั้น รวมถึงแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้อย่างเหมาะสม (รู้สึกว่าตัวเองตัวเตี้ยเกินไปที่จะยืนปรุงอาหารหน้าเตา จึงไปหาเก้าอี้มาต่อตัวให้สูงขึ้น) ความคิดของเด็กนับว่าเป็นความอัศจรรย์อย่างหนึ่งเลยค่ะ แต่ในฐานะผู้เฝ้าระวังอย่างแม่ต้องพิจารณาให้ดีก่อนว่า การปล่อยให้ลูกทำอะไรด้วยตัวเอง แม้ว่าจะเป็นการเสริมสร้างและเปิดกว้างจินตนาการให้กับลูก แต่ควรกระทำให้อยู่ในกรอบที่ถูกต้องและเหมาะสม ในทางกลับกันหากแม่ห้ามไม่ให้ลูกทำ ก็ต้องพิจารณาถึงความจำเป็นอันสมควร ไม่ได้ห้ามเพราะอารมณ์หรือความรู้สึกที่คิดว่า ไม่ดี ไม่อยากให้ทำ หากแม่มีเหตุผลของแม่ ลูกก็มีเหตุผลของลูกเช่นกันค่ะ อยากให้ลูกเข้าใจเหตุผลของแม่ แม่ก็ควรเข้าใจและฟังเหตุผลของลูกด้วยใจนะคะ


ลูกคิดอะไรอยู่ ลูกทำอะไรอยู่ และลูกจะแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้อย่างไร แม้จะต้องต่อสู้กับความขัดแย้งของอารมณ์และความคิดของคุณพ่อคุณแม่อยู่บ้าง แต่กิริยาท่าทางของลูกที่แสดงออกมานั้นสะท้อนให้เห็นถึงความคิดและอุปนิสัยในการเรียนรู้สิ่งรอบข้างของลูกค่ะ ลองหยุดอารมณ์ “ปรี๊ดดด...” ไว้สักนิดเพื่อเปิดมุมมองในการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ของลูกคุณพ่อคุณแม่นะคะ



ที่มา :  PB Magazine ฉบับเดือนมีนาคม 2554




Post Options Edit Diary   Quote Cheeki Quote wrote: 10 Apr 2012 at 14:55



danid View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 24 Feb 2010
Posts: 2122
Post Options Edit Comment   Quote danid Quote Direct Link To This Post Posted: 10 Apr 2012 at 17:24 - IP: 192.168.12.XXX
อืมๆๆๆ
เราว่าเหตุการณ์แบบนี้หลายๆบ้านคงเคยเจอ 
อย่างทิกเกอร์ลูกบอลไปอยู่ใต้เตียงจะมุดไปเก็บก็แคบไป มือก็เอื้อมไม่ถึง หายไปสักพักกลับมาพร้อมไม้กวาดอ่ะ พยายามเขี่ยลูกบอลให้ได้
ทั้งทีก็ไม่เคยสอน มามองดูถึงบอกความเกศ เออลูกเราก็คิดเองได้ ถ้าไม่ทันคิดคงปรี๊ด....... ว่าเอาไม้กวาดมาเล่นทำไมแล้วละ

Back to Top
GrandmaNid View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 31 Jan 2011
Location: Bangkok
Posts: 2372
Post Options Edit Comment   Quote GrandmaNid Quote Direct Link To This Post Posted: 11 Apr 2012 at 10:57 - IP: 101.108.30.XXX

ขอบคุณค่ะหนูเกศที่นำข้อคิดดีๆมาฝากกัน.....ย่าเองก็ยังพบกับเหตุการณ์อย่างนี้เป็นประจำค่ะ แม้ว่าเอแคลร์เกือบจะ 4 ขวบแล้วก็ตาม ตั้งแต่เล็กๆก็มีเหตุการณ์คล้ายๆกับหนูทิกเกอร์ของแม่นิด แต่เธอเป็นคุณนายมากกว่า แกล้งโยนลูกบอลไปใต้ท้องรถที่จอดอยู่ แล้วรีบหยิบไม้กวาดมาส่งให้ย่า เพราะเคยเห็นย่าทำให้ แล้วดูว่ามันน่าสนุกดี มาถึงตอนนี้ก็สนุกกับการลากเก้าอี้มาปีนขึ้นไปหยิบกระดิ่ง (ย่าใช้สั่นเรียกคุณปู่ลงมากินข้าวทุกวัน) ซึ่งวางไว้บนหลังตู้อย่างภาคภูมิใจ บางทีก็เล่นกระโดดลงจากบันไดขั้นสุดท้ายอย่างเบิกบาน แต่ย่าใจหายแว้บทุกทีที่เห็น.... ได้แต่พยายามดูแลอย่างใกล้ชิด และพร่ำสอนกันไป เพราะคิดเหมือนหนูเกศว่า นั่นเป็นการเรียนรู้และสร้างความมั่นใจในตัวเองค่ะ ถ้ารูสึกปรี๊ดแล้วห้ามไปซะทุกอย่าง เขาอาจจะกลายเป้นเด็กขาดความมั่นใจในตัวเองและไม่กล้าริเริ่มทำอะไรใหม่ๆเลยก็ได้

ย่านิด
Back to Top
vanin View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 27 Feb 2010
Posts: 5379
Post Options Edit Comment   Quote vanin Quote Direct Link To This Post Posted: 11 Apr 2012 at 15:16 - IP: 119.63.93.XXX
เกศจ๋า พี่อ่านจนจบ สารภาพว่าใช้เวลานานกว่าปกติ ชอบสาระประเด็นที่เขียนนะคะ แต่อยากให้แบ่งย่อหน้าอีกหน่อยจัง ป้าตาลายอ่ะจ้ะ
แม่กับปัณณ์ รักกัน รักกัน พ่อกับปัณณ์ รักกัน รักกัน พ่อกับแม่ รักปัณณ์ รักปัณณ์
Back to Top
little009 View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 24 Feb 2010
Posts: 2576
Post Options Edit Comment   Quote little009 Quote Direct Link To This Post Posted: 11 Apr 2012 at 16:36 - IP: 58.136.19.XXX

เด่วมาอ่านต่อ หนีแผ่นดินไวก่อน LOL

Back to Top
ammpatcha View Drop Down
Groupie
Groupie
Avatar

Joined: 03 Mar 2012
Location: พิษณุโลก
Posts: 66
Post Options Edit Comment   Quote ammpatcha Quote Direct Link To This Post Posted: 11 Apr 2012 at 22:33 - IP: 182.53.148.XXX
โอ๊วววว เข้าใจอารมณ์ค่ะ มันปรี๊ดจิงๆนะเอ้า
 
ยิ่งเดี๋ยวนี้เอย อิม ยิ่งโต ยิ่งปรี๊ดบ่อยขึ้นสุดๆ
 
ก็พยายามจะเข้าใจเค้านะคะ แต่บางทีอิน้าคนนี้ โหมดมารก็มีในตัว
 
กว่าจะโตนิ่ ปาดเหงื่อเหมือนกันน๊อ ฮ่าๆๆๆ ><"
Back to Top
Nongda View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 23 Feb 2010
Posts: 6058
Post Options Edit Comment   Quote Nongda Quote Direct Link To This Post Posted: 12 Apr 2012 at 08:19 - IP: 27.130.106.XXX

Nongda อยากบอกว่าอ่านไดอารี่ตอนนี้ของพี่เกศแล้ว เข้าใจอารมณ์ปรี๊ดเลยอ่ะ แต่เค้ามักเป็นกับคุณหมีอ่ะ เพราะยังไม่มีเด็ก เพราะคุณหมีชอบทำให้ปรี๊ดบ่อยๆ เช่นของเสีย พยายามซ่อมเอง คิดว่า เคยเห็นช่างทำแล้วทำได้ ก็จะลอง มันก็มีสองอย่าง คือซ่อมได้กับเสียหนักกว่าเดิม แต่หลังๆเค้าไม่ค่อยปรี๊ด พอไม่ค่อยปรี๊ดก็ซ่อมได้ทุกอย่างไม่เสียอีกเลย เลยพยายามท่องไว้ ไม่ปรี๊ด ไม่ปรี๊ด ให้ลองทำดูอย่างที่ he ต้องการ เกี่ยวไหมเนี่ยะ แต่ชอบพี่เกศเขียนอ่ะ ทำให้นึกย้อนไปตอนน้องเอิร์ทเล็ก เข้าใจเลย พี่เกศเขียนดีมากอ่ะ ClapClapClapClapClap อ่านแล้วภูมิใจพี่เกศค่ะ พี่สาวเราเก่ง Big smile


I love Papa Mama and
my family very much.
Back to Top
prettykoy View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 19 Mar 2010
Location: THAILAND
Posts: 1907
Post Options Edit Comment   Quote prettykoy Quote Direct Link To This Post Posted: 16 Apr 2012 at 15:01 - IP: 101.109.41.XXX
ตาลาย...แต่อ่านจบค่ะ
 
ก้อยจะปรี๊ด...แต่ก็บอกลูกว่า  ทำไมแม่ถึงปรี๊ด  ถ้าไม่เชื่อแม่จะลองดูก็ได้นะ
 
อย่างของกินเผ็ด...แต่ก่อนลูกไม่เชื่อ  ไม่รู้ว่าเผ็ดเป็นไงก็จัดให้ลอง
 
หรือบอกว่าร้อน....ก็ไม่เชื่อ  ก็ต้องให้ลอง  แต่เป็นแบบร้อนทนได้...  จะได้รู้ว่าทำไมแม่ถึงห้าม
Back to Top
little009 View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 24 Feb 2010
Posts: 2576
Post Options Edit Comment   Quote little009 Quote Direct Link To This Post Posted: 17 Apr 2012 at 10:10 - IP: 58.136.19.XXX

เอาจิงๆๆนะ บางทีไอ้อารมณ์ปรี๊ดเนียะ เรารู้ว่าไม่ดีนะ

แต่เอาเข้าจริงๆ พยายามสะกดอารมณ์แล้ว บางที่ก็ยังมี ปรี๊ดแตก เหมือนกัน 55+
Back to Top
Mee..&..Nongda View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 14 Jan 2011
Location: Thai
Posts: 486
Post Options Edit Comment   Quote Mee..&..Nongda Quote Direct Link To This Post Posted: 17 Apr 2012 at 21:59 - IP: 27.130.191.XXX
Originally posted by Nongda

Nongda อยากบอกว่าอ่านไดอารี่ตอนนี้ของพี่เกศแล้ว เข้าใจอารมณ์ปรี๊ดเลยอ่ะ แต่เค้ามักเป็นกับคุณหมีอ่ะ เพราะยังไม่มีเด็ก เพราะคุณหมีชอบทำให้ปรี๊ดบ่อยๆ เช่นของเสีย พยายามซ่อมเอง คิดว่า เคยเห็นช่างทำแล้วทำได้ ก็จะลอง มันก็มีสองอย่าง คือซ่อมได้กับเสียหนักกว่าเดิม แต่หลังๆเค้าไม่ค่อยปรี๊ด พอไม่ค่อยปรี๊ดก็ซ่อมได้ทุกอย่างไม่เสียอีกเลย เลยพยายามท่องไว้ ไม่ปรี๊ด ไม่ปรี๊ด ให้ลองทำดูอย่างที่ he ต้องการ เกี่ยวไหมเนี่ยะ แต่ชอบพี่เกศเขียนอ่ะ ทำให้นึกย้อนไปตอนน้องเอิร์ทเล็ก เข้าใจเลย พี่เกศเขียนดีมากอ่ะ ClapClapClapClapClap อ่านแล้วภูมิใจพี่เกศค่ะ พี่สาวเราเก่ง Big smile


กำลังจะcomment เจอ comment นี้ แล้วลืมที่จะ ment เลยครับ แต่ขอบอกว่า พี่เกศเขียนดีมากครับClap
Back to Top
CaptainRyu View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 23 Feb 2010
Posts: 993
Post Options Edit Comment   Quote CaptainRyu Quote Direct Link To This Post Posted: 19 Apr 2012 at 18:11 - IP: 171.5.64.XXX
เรื่องปรี๊ดดดดด เป็นบ่อยๆ ค่ะ
ด้วยความเยอะโดยส่วนตัว แต่ไม่ได้ห้ามอะไรเท่าไหร่ค่ะ
แต่จะปรี๊ดตอนแสดงนิสัยไม่ดีออกมา เช่น ใช้เท้ากับผู้ใหญ่
หรือ บิ้วท์กันอยู่นาน แต่ก็โอ้เอ้ ต่อรองขอเวลาเล่นไปเเรื่อย
แม่จะปรี๊ดดดดดด แตกทันที แต่ก็อธิบายทุกครั้งค่ะ ว่าเพราะอะไร
(เด๋วจะหาว่าแม่บ้า ไม่มีเหตุผล)
ระยะนี้ก็เลย เวลาทำอะไรผิด มักจะพูดให้เราใจอ่อนว่า
"ริวไม่ได้ตั้งใจอ่ะคุณแม่" จะดุก็ไม่ได้ ได้แต่ให้อภัย
Back to Top
babyboy View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 24 Feb 2010
Posts: 1125
Post Options Edit Comment   Quote babyboy Quote Direct Link To This Post Posted: 23 Apr 2012 at 09:43 - IP: 124.121.113.XXX

ได้ข้อคิดดีๆ เหมือนเดิม ขอบใจมากจ้าเกศ

~P'Fluk & N'Ultra~
ข้อมูลเก่า
http://my.diarylove.com/babyboy/
Back to Top
DiaryLove.com
Post Comment (Register User Only)




diary : Cheeki
จุดเริ่มต้นของ "สวนใส่ใจ" สวนเกษตรธรรมชาติ [1/641]
:: ความสุขของแม่ :: [15/871]
:: ต้อนรับสมาชิกใหม่ของครอบครัวเรา :: [18/705]
:: #10 PreSchool :: [4/1707]
:: โอ้ ลั่น ล๊า ไปทะเลกันดีกว่า :: [11/419]
:: #9 PreSchool :: [7/374]
:: #8 PreSchool :: [8/498]
:: #7 PreSchool :: [9/409]
:: SUMMER 2012 :: [15/597]
:: #6 PreSchool :: [11/431]
:: มีทติ้ง ณ เขาดินวนา :: [16/308]
:: ตัวเล็ก :: [18/386]
:: #5 PreSchool :: [10/444]
:: นิกกี้ :: [20/481]
:: #3 #4 PreSchool :: [16/546]
:: พิชชี่ :: [28/523]
:: #2 PreSchool เล่นจนเพลินเพลินจนพูด :: [15/480]
:: #1 PreSchool ภาษาแฟชั่น :: [22/592]
:: Family Trip 2012 Day3 (วันสุดท้าย) :: [26/478]
:: แค่อยากแชร์ :: [27/495]
:: Family Trip 2012 Day2 :: [26/552]
:: Family Trip 2012 Day1 :: [17/506]
:: Bakery บ้านเรา :: [11/1742]
:: กีฬาสี 2012 :: [14/387]
:: วันเด็ก 2555 :: [5/241]
:: ประสบการณ์ใหม่ :: [8/322]
:: สวัสดีปีใหม่ 2555 :: [6/245]
:: งานแสดงนิทรรศการฯ องค์ความรู้ที่ 2 :: [13/314]
:: ก้าวแรกของเด็กประถมหนึ่ง :: [20/1322]
:: Welcome Our New Member :: [13/639]
:: Family Trip 2011 :: [16/553]
:: ผ่านไปอีกค่อนวัน :: [14/555]
:: ปิดเทอมใหญ่กับการเปลี่ยนแปลง (ตอนที่ 2) :: [10/329]
:: ปิดเทอมใหญ่กับการเปลี่ยนแปลง (ตอนที่ 1) :: [13/388]
:: FOCUS :: [9/286]
:: ภูมิผลิใบ องค์ที่ 4 (ตอนที่ 2) :: [16/2818]
:: ภูมิผลิใบ องค์ที่ 4 (ตอนที่ 1) :: [18/510]
:: HaPPY BiRThDaY Nikki :: [26/1520]
:: ปิดเทอมแสนหรรษา ณ บ้านเพื่อน :: [20/490]
:: ปิดเทอมนี้ ออกกำลังกายกันดีกว่า :: [18/263]
:: วาระแห่งชาติ (โรงเรียนปิดเทอมแล้วจ้า) :: [16/359]
:: ภูมิผลิใบ องค์ที่ ๒ (๒๕๕๓) รอบ ๒ :: [19/460]
:: ภูมิผลิใบ องค์ที่ ๒ (๒๕๕๓):: [16/462]
:: HaPPY BiRThDaY PITCHEE :: [32/697]
:: หนึ่งเดือนผ่านไป (2) :: [26/397]
:: หนึ่งเดือนที่ผ่านไป :: [30/551]
:: วันแม่ของแม่ และ วันแม่ของลูก :: [31/519]
:: ป่วย (มากเกินไปหรือเปล่า??) :: [19/495]
:: เก่าเก็บ (Season of Love) :: [13/314]
:: Arts Gallery @ Home :: [27/532]
:: เปิดเทอมแสนสุขใจ :: [25/599]
:: เรื่องเก่าเล่าความหลัง :: Family's trip :: [32/594]
:: เรื่องเก่าเล่าความหลัง :: เด็กหญิงนิกกี้ :: [15/344]
:: เทศกาลหรรษา ตอนจบ :: [15/307]
:: เทศกาลหรรษา ตอนที่ 2 :: [16/469]
:: เทศกาลหรรษา ตอนที่ 1 :: [23/556]
:: ไปปิคนิค - อยู่บ้าน - ทำขนมกล้วย :: [28/1242]
:: ศุกร์ เสาร์ ที่ผ่านมา :: [43/683]
:: Summer : out of school :: [23/641]
:: Is she a Fashionista?? :: [29/456]
:: กรอบนอก กรอบใน กับ วัย terrible two :: [31/881]
:: Saturday in March :: [19/386]
:: งานนิทรรศการ แสดงผลงานนักเรียนชั้นอนุบาล 1/2 :: [25/17990]
:: Mommy's corner in March 2010 :: [31/698]
:: สนุก สุข สุพรรณ ตอน 2 :: [23/1101]
:: สนุก สุข สุพรรณ :: [19/889]
เล่าสู่กันฟัง [16/310]
:::: กังวล และ สับสน ::::: [6/398]

[ ชมทุกตอน ไดอารี่ ของ Cheeki ]
[ All Cheeki diary ]

September 2017
S M T W T F S
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30


เขียนไดอารี่ | หน้าแรก



ปรับแต่งไดเลิฟฯ



This page was generated in 0.156 seconds.