Open House และ Happy Bithday ตาจ๋า

ว่างๆ อัพไดดีกว่าค่ะ

เมื่อเดือนที่แล้ว โรงเรียนณิชชาจัดงาน Open House ให้ผู้ปกครองได้มาเยี่ยมชมโรงเรียนและห้องเรียนของลูก และมีการแสดงนิดๆ หน่อยๆ เป็นงานโรงเรียนที่คนเป็นแม่อย่างเราตื่นเต้นมากๆ เนื่องจากไม่ค่อยได้ไปโรงเรียนลูกเท่าไหร่ ตอนเช้าอาม่าก็ไปส่ง ตอนเย็นก็ขึ้นรถโรงเรียนกลับบ้าน …

ปีนี้ ได้รับจดหมายแจ้งวันเรียบร้อย และได้รับข้อความสั้นๆ ผ่านมาจากจดหมายนั้นว่า ณิชชาจะมีเต้นแอโรบิค อนุบาล 2 ให้นำเสื้อแอโรบิคมาด้วย พวกเราทุกคนก็ตั้งตาคอยให้ถึงวันงานเร็วๆ จะได้ดูณิชชาเต้นแอโรบิค

เมื่อวันงานมาถึง อากาศร้อนมาก ณิชชาบอกว่า อยากให้แม่ได้รู้จัก Miss Julie ซึ่งเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่ทางโรงเรียน outsource มาจากโรงเรียนสอนภาษา Fun English มาสอนเด็กที่เลือกเรียน Intensive English แค่อาทิตย์ละกี่คาบ ก็จำไม่ได้ (แย่เนอะ)

เมื่อได้เจอ Miss Julie เธอก็ทักณิชชาว่า “Hi Nicha, how are you? Is this your mommy?” ณิชชาก็พยักหน้ายิ้มแป้นว่า “Yes” แล้ว Miss Juile ก็ถามต่อว่า “Is your mommy having a baby” ณิชชาก็ตอบว่า “Yes” พร้อมพยักหน้าหงึกๆ อย่างตั้งใจ

เลยถามณิชชาว่าฟังออกเหรอลูก ณิชชาตอบว่า “Miss Julie มีแต่ Yes หรือ No แค่นั้นเองแม่” ทำเอาแม่ขำในความคิดของหนู

หลังจากนั้นก็ถึงเวลาเข้าไปเยี่ยมชมห้องเรียนของลูก ปีนี้ ห้องณิชชาจัดโปรเจค “อยากให้โลกเราเป็นสีเขียว” ก็มีอะไรต่างๆ มากมาย เกี่ยวกับการช่วยกันรักษาสิ่งแวดล้อม มีรูปณิชชาและเพื่อนๆ ช่วยกันปลูกต้นไม้ ไปเที่ยวสวนใกล้ๆ โรงเรียน มีของที่ทำจากเศษวัสดุมากมาย และตบท้ายด้วยการให้เด็กแต่ละคนนำเสนอต้นไม้คนละต้น น่ารักเชียว

พอเสร็จจากกิจกรรมนี้ ก็ไปต่อเรื่องของการแสดง เนื่องจากตารางแอโรบิค เป็นการแสดงที่ 4 พวกเราจึงโอ้เอ้เดินไปเดินมา ยังไม่ได้ที่ลานแสดง จนใกล้ถึงเวลาการแสดงแรก พี่ต่อถึงได้พาณิชชาเดินไป กะว่าจะให้นั่งดู ส่วนนุ้ยก็ยังเดินซื้อขนมอยู่ แฮร่ …

เผอิญคุณครูเห็นณิชชา ก็เลยบอกพี่ต่อว่า “คุณพ่อค่ะ น้องมีรำไทย โชว์แรกเลยนะคะ ยังไม่ได้ไปแต่งตัวอีกหรือค่ะ” พี่ต่อจึงจูงณิชชามาคืนให้นุ้ย บอกว่าพาลูกไปแต่งตัวหน่อย ครูบอกว่ามีรำไทยด้วย

ตายหล่ะหว่า จะไปแต่งที่ไหนก็ไม่รู้ เลยเดินกลับไปถามครูเพื่อความมั่นใจว่า “ณิชชานี้แน่นะคะ ที่จะรำไทย” พอไปถึงห้องแต่งตัว เด็กๆ ทั้งหลายก็เกือบจะพร้อมกันหมดแล้ว ครูที่ฝึกซ้อมให้เด็กๆ รำไทย รีบเอาณิชชาไปเปลี่ยนชุด และกล้าวผม นุ้ยได้ถามครูว่า “ใช่ณิชชานี้นะคะ น้องรำได้จริงหรอค่ะ” 555

พอถึงเวลาแสดง พวกเรา 4 คน พ่อ แม่ อาม่า ตาจ๋า ก็ดูหนูรำด้วยความแปลกใจ เพราะต้องบอกตามตรงว่า อ่อนช้อย น่าเอ็นดูมาก ตามประสาคนหลงลูก (หลาน) ตัวเองอะนะ ก็ภูมิใจเป็นธรรมดาที่ลูกทำอะไรแบบนี้ได้

ไม่มีรูปตอนรำนะคะ เพราะบ้าถ่ายแต่วีดีโอเอาไว้ ^^ นี่เป็นตอนรอจะรำค่ะ

ถ่ายรูปหมู่

หลังจากรำเสร็จ ก็ไปเปลี่ยนชุด เป็นชุดแอรโรบิค รอเวลาแสดง

ไม่มีรูปตอนเต้นอีกเช่นกัน เพราะถ่ายแต่วีดีโอไว้ค่ะ ^^

ปีนี้ลูกสาวแม่โตขึ้นเยอะมาก จากที่เป็นเด็กที่สุดในโรงเรียน กลายเป็นเด็กอนุบาล 2 ที่กล้าแสดงออกมากกว่าเดิม แม่ภูมิใจในตัวณิชชา และไม่ผิดหวังเลยที่เอาลูกเข้าโรงเรียนนี้ (ขนาดลูกมีการแสดง โรงเรียนหาชุดมาให้ฟรี ทำผมฟรี และที่ชอบมากคือโรงเรียนนี้เน้นธรรมชาติมากๆ หน้าไม่ต้องแต่ง ไม่ต้องประโคมหน้าหรือชุดสวยอะไรมาประชันกัน)

แถมเรื่องราวทิ้งท้าย เดือนวันที่ 13 มีนาที่ผ่านมา พ่อของนุ้ย หรือตาจ๋าของณิชชา ก็ครบรอบวันเกิดที่ 62 ปี ณิชชาเป็นคนออกความคิดว่าจะซื้อเค้กให้ตาจ๋าเป่า หลังจากที่รู้ว่าวันนี้วันเกิดตาจ๋าสุดที่รัก

แต่ตอนนั้นก็เย็นแล้ว เราจึงไปซื้อเค้ก S&P ที่ community mall หน้าหมู่บ้าน ณิชชาเลือกเอง และบอกให้พนักงานเขียนหน้าเค้กเองด้วย (แน่นอน แม่จ่ายเงิน 555)

เด็กน้อยกะเค้กที่ภูมิใจนำเสนอ

เด็กน้อยกะเจ้าของวันเกิด



เค้กที่เลือกมา



วันนี้จบไดแค่นี้ ^^ บ๊ายบายค่ะ

Edit Diary

Post Reply

Quote patti

Report Post

Hide / UnHide Diary

Edit Diary's Date

   Quote